Talviunia
Vain talven uniako kaipaan
Kun jään tähän tyhjään taloon
Talvivaloon, kylmään unohdun
Kun yön merkitsemät kasvot
Hautaan tyhjään päällystakkiin
Lumisateen tuoksu siinä on
Kuka olikaan sisälläsi viime yönä?
Kenen tummaan kylkeen painauduit?
Kuka saikaan elämäsi hehkumaan kirkasta valoaan
Talviunineen aamuun harmaaseen
Haipuu hiljalleen, vaipuu nietokseen
Hellään kylmyyteen, pieneen kiitokseen
Sen lopettaa saan, sen lopettaa saan
Se oli valokaaren hehku
Sula sokaisevan tosi
Ympärillä kohisevan yön
Niin kuin uni jonka muistaa
Elämä jota elää
Vaikkei sitä koskaan kiinni saa
Minä katsoin ikkunasta pitkään
Harmaaseen sumuun, asvalttiin
Minä katsoin jälkiä lumessa, vaiko omiani
Talviunineen aamuun harmaaseen
Haipuu hiljalleen, vaipuu nietokseen
Hellään kylmyyteen, pieneen kiitokseen
Sen lopettaa saan, sen lopettaa saan
Vain talven uniako kaipaan
Kun jään tähän tyhjään taloon
Talvivaloon, kylmään unohdun
Sonho de Inverno
Só o sonho de inverno eu anseio
Quando fico aqui nesta casa vazia
Na luz do inverno, me perco no frio
Quando os rostos marcados pela noite
Enterro num casaco vazio
O cheiro da neve está ali
Quem estava dentro de você na última noite?
De quem você se encostou no lado escuro?
Quem fez sua vida brilhar com sua luz clara?
Com seus sonhos de inverno até a manhã cinza
Desaparece devagar, se afunda na neve
Na doce frieza, em um pequeno agradecimento
Eu posso acabar com isso, eu posso acabar com isso
Era o brilho do arco de luz
Derretendo a verdade ofuscante
Ao redor da noite que ruge
Como um sonho que se lembra
A vida que se vive
Mesmo que nunca se consiga agarrar
Eu olhei pela janela por muito tempo
Na névoa cinza, no asfalto
Eu olhei as marcas na neve, ou seriam as minhas?
Com seus sonhos de inverno até a manhã cinza
Desaparece devagar, se afunda na neve
Na doce frieza, em um pequeno agradecimento
Eu posso acabar com isso, eu posso acabar com isso
Só o sonho de inverno eu anseio
Quando fico aqui nesta casa vazia
Na luz do inverno, me perco no frio