Lesy polnocneho svetla
Slzami zmacana zem otcov
Spocinula v naruci hlbokej tmy
Mesiac pohladil mohyly predkov
Nocou znie hukot sovy tajomny
Vtedy aj vrcholky prastarych jedli
Vztycene k nebu ako hroty kopii
V nemej ucte k zemi sa zohli
Mlkve strazkyne zabudnutych baji
To mocna mokos s bytostami
Sta prizrak na kridlach vetra
Nesie sa vznesene hustinami
Lesmi jej polnocneho svetla
Luz da Meia-Noite
Terra dos pais encharcada de lágrimas
Descansou nos braços da profunda escuridão
A lua olhou as tumbas dos ancestrais
Na noite ecoa o canto misterioso das corujas
Então até os picos das antigas árvores
Ergam-se ao céu como pontas de lanças
Em silenciosa reverência à terra se curvaram
Guardas mudas de contos esquecidos
É a poderosa Mokos com as criaturas
Um espectro nas asas do vento
Voa majestosa pelas matas
Florestas iluminadas pela sua luz da meia-noite