Ik Denk Aan Jou
Hij kwam heel vaak en is soms lang gebleven
Een oude vriend, de beste die je had
Jij zag een vriendschap voor je hele leven
Die je beschermde, als een grote schat
Maar naderhand is er wel iets veranderd
Jij zag 't niet, maar ik, ik werd verliefd
Ik heb je toen, heel smerig zelfs, bedonderd
Ondanks mezelf heb ik je diep gegriefd
refr.:
Ik denk aan jou, soms meen ik je te horen
't Is of je zeggen wou: M'n schat, hoe kan dat nou
Ik denk aan jou, je hebt de strijd verloren
Je groef je eigen graf, de vriendschap die je gaf
Je dacht dat ik in hem een grote broer zag
Die mij omringde met genegenheid
Terwijl hij vaak, op jouw plaats, in m'n bed lag
En mij beminde, al een hele tijd
Ik durfde niet meer echt met je te praten
Als ik met je sprak, dan keek ik langs je heen
We hebben jou toen in de steek gelaten
We gingen weg, en jij, je bleef alleen
refr.
Ik heb getracht excuses te bedenken
Maar ik weet heel goed, dat heeft geen enk'le zin
Hoe konden wij jou samen toch zo krenken
Maar daaraan denk je niet in 't begin
't Is niet zo vreemd dat dit zo kon gebeuren
Je hebt ons beiden veel te veel vertrouwd
En achteraf zijn wij het gaan betreuren
Want ons geluk is op verdriet gebouwd
refr.
Ik denk aan jou, soms meen ik je te horen
't Is of je zeggen wou: M'n schat, hoe kan dat nou
Ik denk aan jou
Eu Penso em Você
Ele vinha muito e às vezes ficava um tempão
Um velho amigo, o melhor que você teve
Você via uma amizade para a vida toda
Que te protegia, como um grande tesouro
Mas depois, algo mudou
Você não percebeu, mas eu, eu me apaixonei
Eu te enganei, de um jeito bem sujo
Apesar de mim mesmo, eu te feri profundamente
refr.:
Eu penso em você, às vezes acho que te ouço
É como se você quisesse dizer: Meu bem, como pode isso?
Eu penso em você, você perdeu a batalha
Você cavou sua própria cova, a amizade que você deu
Você achou que eu via nele um grande irmão
Que me cercava com carinho
Enquanto ele muitas vezes, no seu lugar, estava na minha cama
E me amava, já fazia um tempão
Eu não tinha coragem de realmente falar com você
Quando eu falava, olhava além de você
Nós te deixamos pra trás
Fomos embora, e você, ficou sozinha
refr.
Eu tentei pensar em desculpas
Mas eu sei muito bem, isso não faz sentido nenhum
Como pudemos te machucar assim, juntos?
Mas você não pensa nisso no começo
Não é tão estranho que isso pudesse acontecer
Você confiou demais em nós dois
E depois, nós começamos a lamentar
Porque nossa felicidade foi construída sobre a dor
refr.
Eu penso em você, às vezes acho que te ouço
É como se você quisesse dizer: Meu bem, como pode isso?
Eu penso em você