Paloma Ade
Als rood als robijn de zon in de zee verzinkt
het lied uit verleden tijd in de verte klinkt
dat lied is gemaakt door iemand die ging van boord
voor haar zong hij toen nog eenmaal een
afscheidswoord
Huil maar niet als ik ooit nooit meer terug zou komen
denk dan aan mij terug in al je dromen
en een witte duif vliegt dan van ver over zee
brengt dan een laatste brief van mij met zich mee
La paloma ade golven namen hem mee
zo is het leven een nemen en geven zo is het leven op
zee
Zij weet iedere morgen vragen ver over zee
zijn woord la paloma kwam steeds maar niet meer mee
en een witte duif vloog toen van ver over zee
toen zong ze zacht mijn liefste ade ade
Ade, Pombinha
Tão vermelho quanto rubi, o sol se afunda no mar
A canção do passado ecoa à distância
Essa canção foi feita por alguém que se despediu
Para ela, ele cantou mais uma vez uma
palavra de adeus
Chora não se um dia eu nunca mais voltar
Pense em mim nas suas lembranças, em todo seu sonhar
E uma pomba branca voa de longe sobre o mar
Trazendo uma última carta minha pra você guardar
A pombinha ade, as ondas o levaram
Assim é a vida, um dar e receber, assim é a vida no
mar
Ela sabe que toda manhã perguntas vêm do além-mar
Sua palavra, a pombinha, nunca mais veio pra cá
E uma pomba branca voou de longe sobre o mar
Então ela cantou suave, meu amor, ade, ade