Bloed Voor Wodan
Bloed Voor Wodan
"De laffe man denkt immer te leven,
als hij zich voor de strijd hoedt;
maar de ouderdom geeft hem geen vrede,
ook als hem de speren die geven."
[Hávamál 16]
Een koude ochtend in het hoge Noorden
Duizenden zwaarden en speren reflecteren
Het weke licht van de vroege winterzon
Duizenden krijgers die slechts eer begeren
Klaar voor de kamp treedt onze leider naar voren
Hij heft een gewijde speer boven zijn hoofd
Werpt deze over de aanstormende vijand
Hun zielen nu onvoorwaardelijk aan Wodan beloofd
De strijd begint en bloed vloeit door het woud
Woeste krijgskreten richten zich tot de oorlogsgod
Onze zwaarden doorklieven de harten der vijand
Een bloedige, eervolle dood op het slagveld hun lot
[Chorus:]
Bloed voor Wodan [4x]
In de duistere schaduwen van het Noordse woud
Slaat een eenzame figuur het slagveld gade
Zijn oog ziet dat Zijn kinderen de zege behalen
Hun vijanden worden voer voor wormen en maden
De strijd is gestreden, de zege is behaald
De buit van wapens en schilden bijeengebracht
Vervolgens verbrand ter ere van onze oorlogsgod
Een verzengend vuur verlicht de vallende nacht
De weinige vijanden die nog in leven zijn
Worden zonder genade gehangen aan bomen
Vervolgens doorstroken met de gewijde speer
Spoedig zullen de dochters van Wodan komen
[Chorus]
Sangue Para Wodan
Sangue Para Wodan
"O covarde sempre acha que vive,
quando se esconde da luta;
mas a velhice não lhe dá paz,
também se as lanças lhe oferecem."
[Hávamál 16]
Uma manhã fria no alto Norte
Milhares de espadas e lanças refletem
A luz suave do sol de inverno
Milhares de guerreiros que apenas buscam honra
Pronto para a batalha, nosso líder avança
Ergue uma lança sagrada acima da cabeça
A lança é lançada sobre o inimigo que se aproxima
Suas almas agora incondicionalmente prometidas a Wodan
A luta começa e o sangue flui pela floresta
Gritos ferozes se dirigem ao deus da guerra
Nossas espadas cortam os corações dos inimigos
Uma morte sangrenta e honrosa no campo de batalha é seu destino
[Refrão:]
Sangue para Wodan [4x]
Nas sombras escuras da floresta nórdica
Uma figura solitária observa o campo de batalha
Seu olhar vê que Seus filhos conquistam a vitória
Seus inimigos se tornam comida para vermes e larvas
A luta foi travada, a vitória foi conquistada
Os despojos de armas e escudos reunidos
Em seguida, queimados em honra ao nosso deus da guerra
Um fogo ardente ilumina a noite que cai
Os poucos inimigos que ainda estão vivos
São sem piedade pendurados nas árvores
Em seguida, atravessados pela lança sagrada
Em breve, as filhas de Wodan virão
[Refrão]