Cirith Ungol
Frodó:
Halott ez a föld, lassan én is árny leszek.
Holtak arcát látom, értük égnek a gyertyák.
Mégsem tisztelem őket, elporladt hősöket,
Tudom, rám várnak, és én rettegek… És én rettegek…
Elviszem a Gyűrűt, így akartam én,
Egy árva hobbit, oh, a halott föld közepén.
A nagykapu bezárult, nincs mögötte út,
Cirith Ungol lépcsője talán a semmibe fut.
Menj, és rohanj tovább, ezer veszélyen át!
Repülnél, de szárnyad álom csupán.
Tűzben égő szem a felhők felett,
Terhed nehéz, szíved megremeg.
Frodó és Szauron:
Álomból ébredek, utolért a vég.
Várok rád!
Egy árva hobbit a halott föld közepén.
Érzem, hogy félsz!
A nagykapu bezárult, nincs mögötte út!
Könnyíts terheden!
Cirith Ungol lépcsője talán a semmibe fut.
Jöjj közénk!
Menj, és rohanj tovább…!
Cirith Ungol
Frodó:
Essa terra tá morta, logo eu também serei sombra.
Vejo o rosto dos mortos, as velas queimam por eles.
Ainda assim não os respeito, heróis que se desfizeram,
Sei que estão me esperando, e eu estou apavorado… E eu estou apavorado…
Vou levar o Anel, era isso que eu queria,
Um pobre hobbit, oh, no meio da terra morta.
O grande portão se fechou, não há caminho atrás,
A escada de Cirith Ungol talvez leve ao nada.
Vá, e corra adiante, através de mil perigos!
Você gostaria de voar, mas suas asas são só um sonho.
Olhos ardendo em chamas acima das nuvens,
Seu fardo é pesado, seu coração estremece.
Frodó e Sauron:
Acordo de um sonho, o fim me alcançou.
Estou te esperando!
Um pobre hobbit no meio da terra morta.
Sinto que você tem medo!
O grande portão se fechou, não há caminho atrás!
Alivie seu fardo!
A escada de Cirith Ungol talvez leve ao nada.
Venha para nós!
Vá, e corra adiante…!