Co Z Nas Wyroœnie

Państwo nawet nie uwierzą jak dziś trudno być młodzieżą
Gdy dyskusja na nasz temat groźna wre
Wypowiada się socjolog, ciocia i psychopatolog
ZMS i ktoś z MO i z ZHP
Krzyczą chórem: Dać im burę!
Za te włosy, za te głosy, za te szatki
Za te grzywki za zagrywki, za prywatki
Za gitary na dodatek elektryczne
Za kolana nastolatek magnetyczne!
Siła złego i dlatego

Przedwojenna młodzież bardzo nas nie lubi
Huczy basem na nas, huczy raz po raz
I w domysłach ta eks-młodzież wciąż się gubi
Co wyrośnie, co wyrośnie kiedyś z nas?
A nas samych to pytanie trapi mocno
Bo nie wiemy, co też może z nas wyrosnąć
I co robić, by nauki nie szły w las
Bo strach myśleć, co wyrosnąć może z nas!

Dla nas starsi - też zagadka, więc prosimy kiedyś dziadka
By wyjaśnić tę zagadkę zechciał nam
Powiedz dziadku, z prawdą w zgodzie, jaka też to była młodzież
Ta w gatunku przedwojennym - oceń sam
Dziadek miękko machnął ręką
Lambeth-walki, five o'clock, co dzień jazzy
I w kawiarniach, przy pół czarnej, każda z każdym
Na dansingi z rekolekcji uciekali
I się w tangu bez obiekcji przytulali
Siła złego - więc dlaczego

Przedwojenna młodzież bardzo nas nie lubi?
Czemu huczy na nas basem raz po raz?
I w domysłach się eks-młodzież czemu gubi
Co wyrośnie, co wyrośnie kiedyś z nas?
To pytanie już nas samych martwi mocno
Bo widzimy, co - niestety! - z nich wyrosło!
Więc poprawmy się co żywo, póki czas
Bo strach myśleć, co wyrosnąć może z nas!
Więc poprawmy się co żywo, póki czas
Bo strach myśleć, co wyrosnąć może z nas!