395px

Miserere

Dark Sanctuary

Miserere

Dies irae, dies illa
Solvet saeclum in favilla:
Teste David cum Sibilla.

Quantus tremor est futurus,
Quando judex est venturus,
Cuncta stricte discussurus!

Tuba mirum spargens sonum
Per sepulcra regionum,
Coget omnes ante thronum.

Mors stupebit et natura,
Cum resurget creatura,
Judicanti responsura.

Liber scriptus proferetur,
In quo totum continetur,
Unde mundus judicetur.

Judex ergo cum sededit,
Quidquid latet apparbit:
Nil inultum remanebit.

Quid sum miser tunc dicturus?

Miserere

Dia de ira, dia aquele
Dissolverá o mundo em cinzas:
Testemunha David com a Sibila.

Quanta tremedeira vai rolar,
Quando o juiz vier pra julgar,
Tudo vai ser discutido!

Trombeta estrondosa vai soar
Pelos túmulos a ecoar,
Vai juntar todos diante do trono.

A morte vai ficar pasma e a natureza,
Quando a criatura ressurgir,
Pra quem julga responder.

Um livro será apresentado,
No qual tudo estará registrado,
De onde o mundo será julgado.

Então o juiz, ao se sentar,
Tudo que está escondido vai aparecer:
Nada ficará sem resposta.

O que sou eu, miserável, pra dizer?

Composição: Arkdae