Put u Sumrak
poæi æemo izvan grada
kreæemo na put u sumrak
zavjesa od kiše pada
drvoredi piju sumrak
biti daleko od tih divnih ljudi
što su zaboravili smijeh
a nama nek se u otsustvu sudi
jer mi smo pošli zauvjek
u sumrak
otišli smo iznenada
ne znamo što nosi sutra
blijedo svjetlo listopada
žute pumpe pored puta
i svako novo jutro dok nas budi
polako zamesti æe trag
misli ne priznaju al srce sluti
da ovaj dugi let je pad
u sumrak
No Crepúsculo
pessoas estão fora da cidade
caminhando rumo ao crepúsculo
cortinas de chuva caem
alamedas bebem o crepúsculo
estar longe dessas pessoas incríveis
que esqueceram como rir
e que nos julguem na ausência
afinal, partimos para sempre
no crepúsculo
partimos de repente
não sabemos o que o amanhã traz
luz pálida de outubro
bombas amarelas ao lado da estrada
e cada nova manhã enquanto nos acorda
vai lentamente apagar os rastros
pensamentos não aceitam, mas o coração pressente
que esse longo voo é uma queda
no crepúsculo