De onbedrinkbare dorst
Wou dat het hier nooit ging sluiten
zitten hier zo verschrikkelijk goed
hoef nog lang niet naar buiten
waar die echte wereld woedt
maar vrienden rond de tafel
fantaseren met elkaar
over leven doen en later
en we drinken er een paar
Mag van mij altijd zo blijven
zitten zoals ik nu zit
weet niks leukers, mooiers, fijners
weet niks beter dan dit
met elkaar de vriendschap vieren
wie wil hier dan nog vandaan?
westenwind waait door de kieren
maar ik moet een keertje gaan
Samen tillen we de zorgen
die eenieder van ons torst
en we proosten op de haalbaarheid
der dingen en we zingen
uit klinkklare borst om het schorst
van de onbedrinkbare dorst
Wou dat het hier nooit ging sluiten
zitten zo allejezus goed
hoef nog lang niet naar buiten
waar die werkelijkheid woedt
maar vrienden rond de tafel
samen zwetsen met elkaar
over allemaal nog veel mooier
en we nemen er een paar
Samen tillen we de zorgen
die eenieder van ons torst
en we proosten op de haalbaarheid
der dingen en we zingen
uit klinkklare borst om het schorst
van de onbedrinkbare dorst
Dat het niet eeuwig zo kan doorgaan
dat moet dan maar
het zal ons worst
en we proosten en we zingen
we proosten en we zingen
van de onbedrinkbare dorst
Dezesseis de sede insaciável
Queria que aqui nunca fechasse
estamos tão incrivelmente bem
não preciso sair tão cedo
onde o mundo real se agita
mas amigos ao redor da mesa
sonhando juntos, a conversar
sobre a vida e o futuro
e tomamos mais um par
Que fique assim pra sempre
sentado como estou agora
não conheço nada mais divertido
nada melhor do que isso
celebrando a amizade juntos
quem aqui quer ir embora?
vento do oeste sopra pelas frestas
mas eu preciso ir embora uma hora
Juntos levantamos as preocupações
que cada um de nós carrega
e brindamos à viabilidade
das coisas e cantamos
com todo o pulmão pelo que é escasso
da sede insaciável
Queria que aqui nunca fechasse
estamos tão bem, caramba
não preciso sair tão cedo
onde a realidade se agita
mas amigos ao redor da mesa
conversando juntos, a zoar
sobre tudo que é ainda mais bonito
e tomamos mais um par
Juntos levantamos as preocupações
que cada um de nós carrega
e brindamos à viabilidade
das coisas e cantamos
com todo o pulmão pelo que é escasso
da sede insaciável
Que não pode durar pra sempre
mas que seja assim
não nos importa
e brindamos e cantamos
brindamos e cantamos
da sede insaciável