Csak Egy Szó
Szûk szobában gyertya ég
A világ messze, csak Te és Én
Égõ arcunk összeér
Kint hûvös árnyak, köd szitál
A hangtalan éjben senki sem jár
Csak néma imánk vágya száll
Kezedben rózsa, tiszta hófehér
De bíborban úszik majd az egész éj
Mikor könnyek között a kétség utolér
Felszáll a hajnal, gyertyánk elég
Egy utolsót lobbanva erõtlenül még
Lángja füstöt lehelve némán véget ér...
Csak egy szó hiányzik: a kimondatlan
És elmúlik minden, most hallgatsz velem
De a csendben érzem szívednek sóhaját
És látom arcodon mit tesz velem
Ez az érzés, ez a kegyetlen
Itt van mindenem egyetlen percben
Apenas Uma Palavra
Em um quarto apertado, a vela acesa
O mundo distante, só você e eu
Nossos rostos queimando se encontram
Lá fora, sombras frias, a névoa cai
Na noite silenciosa, ninguém passa
Só o desejo da nossa oração muda voa
Na sua mão, uma rosa, branca como a neve
Mas a noite toda vai se tingir de púrpura
Quando, entre lágrimas, a dúvida nos alcançar
A aurora se levanta, nossa vela se apaga
Um último brilho, ainda fraco, se vai
Sua chama exalando fumaça, silenciosamente chega ao fim...
Só falta uma palavra: a não dita
E tudo se vai, agora você escuta comigo
Mas no silêncio, sinto o suspiro do seu coração
E vejo em seu rosto o que faz comigo
Esse sentimento, essa crueldade
Aqui está tudo que tenho em um único instante