Összetört Szivárvány
Messzi láng gyenge fénye remeg felém, kísér tovább
Mögöttem, jár s a halvány fényben, szememben ég a szürke táj
Ó emlékként csak a szívnek fáj, ha színtelen a világ
Ami mélyen õrzi a fény titkát a csillogó szivárványt
De egy tiszta kéz melegsége színeket rejt s a palettán
Ott a szívnek minden árnya a sötét kéj és a fénylõ báj
Hát fess új hajnalt hulló csillagot s alkonyt, ami zár
Ne hagyd szívemben összetörve a csillogó szivárványt
Mert nem éreztem már a vörösnek izzását, az aranyt a hajnalon át,
a fekete fájdalmát. A zöld kevély szavát,
a kékség ringását, a fehérnek vigaszát, a bíbor mély álmát.
Arco-íris Quebrado
A chama distante e fraca brilha pra mim, me guia adiante
Atrás de mim, caminha e na luz suave, arde em meus olhos a paisagem cinza
Oh, como lembrança, só dói ao coração, se o mundo é sem cor
Aquele que guarda profundamente o segredo da luz, o arco-íris brilhante
Mas a calorosa mão limpa esconde cores e na paleta
Estão todas as sombras do coração, o prazer sombrio e o encanto radiante
Então pinta um novo amanhecer, uma estrela cadente e o crepúsculo que se fecha
Não deixe meu coração quebrado com o arco-íris brilhante
Pois já não senti o calor do vermelho, o dourado ao amanhecer,
a dor do negro. A palavra arrogante do verde,
a ondulação do azul, o consolo do branco, o profundo sonho do púrpura.