Gout
Ik heb geen spijt, geen tranen, geen verlangen;
Zoals rook van appelbloesems teer,
Door het goud van het verval omvangen,
Gaat alles voorbij en keert niets weer.
Nooit meer zul je zoals vroeger strijden,
M'n hart dat door de kou is aangedaan.
't Land der berken zal mij niet verleiden
Ooit nog blootsvoets er doorheen te gaan.
Zelden zet hij als in vroeger dagen,
Zwerversgeest, mijn lippen nog in gloed.
Dat gaat nu allemaal vervagen,
Vurig oog een zinderend gemoed.
Ik verlang nu minder dan tevoren,
Leven, ben je soms een droom van mij?
't Is als reed ik bij het lentegloren
's Morgens op een roze paard voorbij.
Elk van ons moet van dit leven scheiden,
't Kooperen lover van de esdoorn kwijnt.
Wees gezegend tot het eind der tijden,
Al wat bloeit en daarna weer verdwijnt.
Gota
Não tenho arrependimentos, nem lágrimas, nem desejos;
Como fumaça de flores de maçã, tão delicada,
Pelo ouro da decadência envolvida,
Tudo passa e nada volta mais.
Nunca mais você vai lutar como antes,
Meu coração que foi ferido pelo frio.
A terra das bétulas não vai me seduzir
A andar descalço por ela novamente.
Raramente ele se levanta como nos velhos tempos,
Espírito errante, meus lábios ainda em brasa.
Isso tudo agora vai se desvanecer,
Olho ardente, um espírito vibrante.
Agora desejo menos do que antes,
Vida, você é às vezes um sonho meu?
É como se eu estivesse, ao amanhecer da primavera,
Passando de manhã em um cavalo rosa.
Cada um de nós deve se separar da vida,
O amor de cobre do bordo murcha.
Seja abençoado até o fim dos tempos,
Tudo que floresce e depois desaparece.