Zeven
Kevers lieten rond jouw ogen
Mijn vriendin hun sporen na:
Honderdtwintig cirkelbogen,
't cijfer zeven en de ka.
Vele jaren zijn verstreken,
Groen is nu je koude mond.
Noodweer doet je oog al breken,
Wind fluit in je neusgat rond.
En wat jij denkt ben ik niet bij machte
Te doorzien, maar op een dag
Gaat de kist van jouw gedachte
Open met een luide slag.
Dan zijn jouw zoete dromen
Voor een ieder te verstaan,
Dan zal je geest naar buiten stromen,
Als drijfgas uit je gaan.
Wil je het verlangen wachten,
Dat van boven nederdaalt?
Tot je adem je gedachten
Diep in jou in woord vertaalt?
Ingehouden als we leven
Tellen we de dagen niet,
Maar elk jaar is het of je even
De minuten scherper ziet.
En wat jij denkt ben ik niet bij machte
Te doorzien, maar op een dag
Gaat de kist van jouw gedachte
Open met een luide slag.
Dan zijn jouw zoete dromen
Voor een ieder te verstaan.
Dan zal je geest naar buiten stromen
Als drijfgas uit je gaan.
Sete
Os besouros dançavam em seus olhos
Minha amiga, suas marcas estão lá:
Cento e vinte arcos circulares,
O número sete e a chave.
Muitos anos se passaram,
Verde é agora sua boca fria.
Tempestade faz seu olho quebrar,
O vento assobia em seu nariz.
E o que você pensa eu não consigo
Compreender, mas um dia
A caixa do seu pensamento
Se abrirá com um grande estrondo.
Então seus doces sonhos
Serão claros para todos entenderem,
Então seu espírito vai fluir,
Como gás saindo de você.
Você quer esperar o desejo,
Que desce lá de cima?
Até sua respiração traduzir
Seus pensamentos em palavras dentro de você?
Contidos enquanto vivemos
Não contamos os dias,
Mas a cada ano é como se você
Visse os minutos mais nítidos.
E o que você pensa eu não consigo
Compreender, mas um dia
A caixa do seu pensamento
Se abrirá com um grande estrondo.
Então seus doces sonhos
Serão claros para todos entenderem.
Então seu espírito vai fluir
Como gás saindo de você.