De schat van de farao
Aan de oevers van de Nijl in Oud-Egypte
Daar waar de krokodillen met zovelen zijn
Leefde een farao die op zijn rijkdom flipte
Hij dacht er enkel aan de uiterlijke schijn
Maar op een dag werkte hij aan zijn manuscripten
Toen één der slaven in zijn kamer binnenkwam
Met het bericht dat er een dame binnenwipte
Die hem terstond deed denken aan een oude vlam
Het was Francine, ze werd de schat van de farao
En van origine werd ze de farao zijn schat
Ze was één van de Bedoeïenen
Ze werd de schat van de farao
De aanblik van haar uiterlijk deed hem verstijven
Dit was de vrouw waarop hij zolang had gewacht
Zijn interesse om meer geld binnen te rijven
Werd zonder dralen tot het nulpunt teruggebracht
Zijn hele leven zou hij aan haar liefde wijden
En zijn bezittingen verdwenen één na één
En sindsdien leefden ze gelukkig en bescheiden
En samen gingen ze van deze wereld heen
Ze heette Francine, ze was de schat van de farao
En van origine was ze de farao zijn schat
Zij was één van de Bedoeïenen
Zij was de schat van de farao
In tweeëntachtig zocht een groep archeologen
Naar de restanten der Egyptische cultuur
Zij konden allen op beroepservaring bogen
Ze onderzochten elk voorwerp heel secuur
Maar bij het delven naar die waardevolle zaken
Zo'n desillusie hadden zij nog nooit gehad
Al wat ze vonden was een uitgerafeld laken
Waarin eens de mummie van Francine zat
In deze ruïne vond men de schat van de farao
Het was Francine, zij was de farao zijn schat
Het was nochtans niet de voorziene
Schat van de farao
Want aan 't einde van 't verhaal
Was er zelfs geen gouden kraal
En ook geen stenen van opaal
Laat staan een koninklijke zaal
Of maar een beetje pracht en praal
Zoals een goudvergulde schaal
Wat er nog restte van de farao zijn schat
In deze ruïne vond men de schat van de farao
Het was Francine, zij was de farao zijn schat
Het was nochtans niet de voorziene
Schat van de farao
O Tesouro do Faraó
Às margens do Nilo no Antigo Egito
Lá onde os crocodilos são um monte
Vivia um faraó que pirava na grana
Só pensava na aparência, na pose
Mas um dia ele trabalhava em seus manuscritos
Quando um dos escravos entrou na sua sala
Com a notícia de que uma dama aparecia
Que imediatamente o fez lembrar de um amor antigo
Era Francine, ela se tornou o tesouro do faraó
E de origem, ela era o tesouro do faraó
Ela era uma das beduínas
Ela se tornou o tesouro do faraó
A visão dela o deixou paralisado
Era a mulher que ele esperou tanto tempo
Seu interesse em acumular mais grana
Foi sem demora reduzido a zero
Toda a sua vida ele dedicaria ao amor dela
E seus bens foram desaparecendo um a um
E desde então viveram felizes e modestos
E juntos partiram deste mundo
Ela se chamava Francine, era o tesouro do faraó
E de origem, ela era o tesouro do faraó
Ela era uma das beduínas
Ela era o tesouro do faraó
Em oitenta e dois, um grupo de arqueólogos
Procurava os restos da cultura egípcia
Todos tinham experiência de sobra
Examinavam cada objeto com cuidado
Mas ao cavar por aquelas coisas valiosas
Nunca tiveram uma desilusão tão grande
Tudo que encontraram foi um lençol rasgado
Onde um dia esteve a múmia de Francine
Nesta ruína, encontraram o tesouro do faraó
Era Francine, ela era o tesouro do faraó
Mas não era o tesouro previsto
Do faraó
Pois no final da história
Não havia nem uma pérola de ouro
E também não tinha pedras de opala
Muito menos uma sala real
Ou um pouco de luxo e esplendor
Como uma tigela dourada
O que restou do tesouro do faraó
Nesta ruína, encontraram o tesouro do faraó
Era Francine, ela era o tesouro do faraó
Mas não era o tesouro previsto
Do faraó