De Zanger Aan de Schelde
Ik was in mijn apenjaren toen ik Dylan tegenkwam
Toen er Sturm Und Drang mijn jongensleven kwelde
Ik brak mijn tong over die liedjes zoals 'Desolation row'
Het was een kwaal waarvan ik moeilijk herstelde
Ik vroeg mij af of er geen zanger was die met evenveel vuur
Zowat hetzelfde in mijn eigen taal vertelde
'k Moest niet lang zoeken want hij woonde geenszins aan de Cote d'Azur
Meer bepaald aan de oevers van de Schelde
En zo heb ik hem gevonden in dit regenachtig land
Tussen de torens en de grijze wolkenvelden
In een cafe met rooi gordijnen, in het straatje zonder end
Met een uitzicht op de lichtjes van de Schelde
Ik vond geen spoor van commercie of van valse romantiek
Ik vond alleen maar het tegenovergestelde
Aan die boeiende verhalen kwam er plotseling een eind
't Was toen er iemand in 't cafe nog iets bestelde
Ondertussen vloeide heel wat liter water naar de zee
En een deel daarvan passeerde langs de Schelde
En de schepen drijven rustig naar de huizen van plezier
Naar de havenkroeg waarover hij vertelde
En dat is heel wat interessanter dan een veertiendaags verblijf
Op de Ramblas of de Elyzeese Velden
En nu ik hier toch sta te zingen kan ik het wel even kwijt:
Weet u wie mij vorige donderdag nog belde?
O Cantor à Beira do Rio
Eu estava na minha fase rebelde quando encontrei o Dylan
Quando a tempestade e a pressão atormentavam minha juventude
Eu me embolei com aquelas músicas como 'Desolation Row'
Era uma dor da qual eu tive dificuldade em me recuperar
Eu me perguntei se havia algum cantor que com a mesma paixão
Contasse algo parecido na minha própria língua
Não precisei procurar muito, pois ele não morava na Côte d'Azur
Mais precisamente, às margens do rio Schelde
E assim eu o encontrei neste país chuvoso
Entre torres e campos de nuvens cinzentas
Em um café com cortinas vermelhas, na rua sem fim
Com uma vista para as luzes do Schelde
Não encontrei vestígios de comércio ou de falsa romantização
Só encontrei o oposto
Aquelas histórias fascinantes chegaram de repente ao fim
Foi quando alguém no café pediu mais alguma coisa
Enquanto isso, muita água já tinha ido para o mar
E parte dela passou pelo Schelde
E os barcos flutuam tranquilamente em direção aos bordéis
Para o bar do porto que ele mencionou
E isso é muito mais interessante do que uma estadia de quinzena
Na Ramblas ou nos Campos Elísios
E agora que estou aqui cantando, posso soltar:
Sabe quem me ligou na quinta-feira passada?