Willem Vermandere

Mensen het is toch 't ien en et andere
zet junder nere en ziet da'j't verstaat
want 'k ga j' gaan vertellen van Willem Vermandere
Dien bard die al 40 jaar op 't podium staat

Hij was juste geboren en lag nog in zijn wiege
En zijn vader stak daar direct een klarinet in zijn mond
en die kleine die blies daar een schoon melodietje
en zijn moeder viel van 't verschieten op de grond

Hij liep al rap mee met d'harmonie in de stroaten
die kleine pagadder, 't was leutig om zien
Hij blies al maar deure, hij kon het nie loaten
Hij kwam maar met moeite tot d'andren hun knien

Op school moest hij grieks en latijn gaan studeren
maar dat interesseerde dat ventje niet vele
Hij tekende liever peetjes en peerden
hij had liever een gitaar om een liedje te spelen

Hij trok naar de stad om daar verder te leer'n
Over God en zijn engelen en wat weet ik nog meer
Maar hij zei toen verdomme zoiets kunt ge nie studeren
En hij kroop op zijn kar en is naar hus weergekeerd.

Hij rijmde hij liever over de dagelijkse dingen
en hij heeft gelijk ne zot postuurkes geboetseerd
Hij wou tekenen en boetseren en vertellen en zingen
En hij werd toen beroemd dankzij Blanche en zijn peerd

(Ju djuk)

En hij kwam op de radjoo en op den teevee
Dien bard met dien board ja da was iets specioal
Moar sommigsten vonden hem ne roare kadee
want ze verstonden zij niks van zijn wonderlijke toal

Ach, ik ben wie da'k ben, sprak Willem Vermandere
ne rijmelaar ne verteller een simpele ziel
ik zing in 't Westvloams en ik en zal nie veranderen
Ik moak ik moar vooizekes, dat is mijne stiel

Hij schreef duzenden liedjes en hij wil er nog mere
want hij is 65 maar nog niet met pensioen
In Veurne spreken ze hem aan met 'menere'
Maar al diene zever vindt hij niet vandoen

Ja Willem Vermandere is nog niet aan zijn ende
hij blijft ons verbazen, ik zeg u 't is waar
ge moet zelf maar gaan kijken als hij speelt met zijn bende
want hij speelt nu, verschiet niet, op elektrische gitaar

Uitvoerder: Patrick Riguelle en Paul Poelmans
Tekst: Fritz Vandenheuvel
Origineel: Piere de beeste (Willem Vermandere)