395px

Às Vezes Penso em Casa

De Räuber

Manchmol Denk Ich Ahn Doheim

De Zick verjeht, de letzte fuffzehn Johr
wor nix mih su wie et ens fröher wor
Wie off han ich an unsere ahlen Baum jedaach
un an dat Lagerfeuer medden en d'r Naach
Dä Papp dä hätt en Seifekess jebaut
em Sommer hammer Äppele jeklaut
Kom ich dann met der Botz noh hus
die soh bald wie ene Flicke us
ming Mamm die hätt nit eine Ton jesaat

Manchmol denk ich an doheim, un dann
fällt mir widder en wat all ming Mamm
für uns Pänz jeopfert hätt
Dat wat söns nie einer däät
Vun dä letzte Jrosche joov et dann
noch e ies vun nevvenan, dem Mann
Hätt et manchmol nit jerigg
doch et wor en schöne Zick

Mi Schwester hatt met zwölf d'r eetste Fründ
wie schnell hatt sich de Mamm dodran jewönnt
dat alle veezehn Daach ne andre Tünnes kom
un irjendwie däm Lisbett doch sing Jugend nohm
Et eetste Bier, mir wor furchtbar schlääch
De Mamm hätt nur jesaat: „jeschieht dir rääsch!"
Doch an de Auge kunnt ich sin
se nohm dat nit su einfach hin
Bestimmp han ich ihr domols leid jedonn

Às Vezes Penso em Casa

O tempo passa, os últimos quinze anos
não foram nada como antes era
Quantas vezes eu fui até nossa velha árvore
e ao redor da fogueira no meio da noite
Meu pai construiu um fogão a lenha
no verão a gente roubava maçãs
Quando eu voltava pra casa com a bagunça
ela logo parecia um pedaço de pano
minha mãe não disse uma palavra

Às vezes penso em casa, e então
me vem à mente tudo que minha mãe
sacrificou por nós, crianças
Isso nunca ninguém faria
Dos últimos anos ainda tem
um pouco de lembrança, do homem
Às vezes não era fácil
mas foi um tempo bom

Minha irmã teve seu primeiro namorado aos doze
como minha mãe se acostumou rápido
que a cada quinze dias um novo cara chegava
e de alguma forma a Lisbett ainda cantava sua juventude
A primeira cerveja, a gente ficou muito bêbado
Minha mãe só disse: "isso te faz bem!"
Mas nos olhos dela eu podia ver
que não era tão simples assim
Com certeza eu a deixei triste naquela época

Composição: