Cleo In de Kinderwagen
Dus daar zit ik met mijn baby in een huisje op het duin
Verder weg buldert de branding, middagzon brandt op de tuin
Witte slanke akkerwinde wint het van de schrale grond
Vlinders wapp'ren door mijn blikveld, mijn bedauwde bier is blond
En ik weet het: dit genieten is sociaal geheel "verkeerd"
Maar ik voel me deze dagen nog alleen geengageerd
Met
Cleo in de kinderwagen op het geelgeschroeid gazon
Haar klein koppie in de schaduw
En haar blote, bruine trappelbeentjes in de goede zon
Alle leed van deze wereld? Ik doe of ik het niet zie
Zelfs de olie op de stranden kleeft niet aan mijn euforie
Ik denk aan de stoute geuren van een zeedoorzilte huid
Ik verlang weer naar mijn kerel, straks komt die de branding uit
En ik weet, ook dit verlangen strijdt met onze maatschappij
Maar ik voel me asociaal en nog alleen betrokken bij
Onze
Cleo in de kinderwagen op het geelgeschroeid gazon
Haar klein koppie in de schaduw
En haar tiental tere trappelteentjes in de gulle zon
Ik weet niets van wereldbranden, want de krant gebruik ik hier
Nog alleen als vliegenmepper en soms als toiletpapier
Ik wil ooit wel weer gaan strijden, maar ik was opeens zo moe
Moe van al die theorieen, kreten met pamfletten toe
En die nieuwe rode paters hebben allemaal gelijk
Maar ik zit hier achterover en ik kijk naar MIJN praktijk
Naar
Cleo in de kinderwagen op het geelgeschroeid gazon
Haar klein koppie in de schaduw
En haar mollig ronde babyknietjes in de vrije zon
Cleo no Carrinho
Então aqui estou eu com meu bebê em uma casinha na areia
Lá longe, as ondas rugem, o sol da tarde queima o jardim
A branca e esbelta erva daninha vence o solo árido
Borboletas dançam pelo meu campo de visão, minha cerveja gelada é loira
E eu sei: esse prazer é socialmente "errado"
Mas me sinto, nesses dias, ainda só engajado
Com
Cleo no carrinho sobre o gramado queimado de amarelo
Sua cabecinha na sombra
E suas perninhas nuas e morenas sob o sol quente
Todo o sofrimento desse mundo? Faço de conta que não vejo
Nem mesmo o óleo nas praias gruda na minha euforia
Penso nos cheiros ousados de uma pele salgada do mar
Sinto falta do meu cara, logo ele vai sair das ondas
E eu sei, também esse desejo briga com a nossa sociedade
Mas me sinto antissocial e ainda só envolvido com
Nossa
Cleo no carrinho sobre o gramado queimado de amarelo
Sua cabecinha na sombra
E seus dez dedinhos delicados sob o sol generoso
Não sei nada sobre incêndios no mundo, pois o jornal uso aqui
Só como mata-moscas e às vezes como papel higiênico
Um dia quero lutar de novo, mas de repente fiquei tão cansado
Cansado de todas aquelas teorias, gritos com panfletos
E esses novos padres vermelhos têm todos razão
Mas estou aqui relaxando e olhando para a MINHA prática
Para
Cleo no carrinho sobre o gramado queimado de amarelo
Sua cabecinha na sombra
E seus joelhinhos gordinhos de bebê sob o sol livre