Hiva
Ik denk: die z'n droom
Was altijd al waar
Dat eeuwige weggaan
Van hier of van haar
Dat vloeken en dansen
Dat leven in lagen
Vrij noch gebonden
In woede of vlagen
En nu is geen lofzang of standbeeld te groot
De ene z'n dood is de ander z'n brood
Ze spuwen hem uit
Of luisteren niet
Hij trekt erop uit
Geen mens die het ziet
Het lijkt net alsof
De snobs en de vromen
Altijd met eendere liedjes willen komen
En nu is geen lofzang of standbeeld te groot
De ene z'n dood is de ander z'n brood
Ze apen hem na
En zingen zijn lied
En stukje bij beetje
Verslijt het verdriet
Het enige waar ze niet bij kunnen komen
Is Hiva-Oa
En het schip met zijn dromen
En verder geen lofzang of standbeeld te groot
De ene z'n dood is de ander, uiteindelijk de ander z'n brood
Hiva
Eu penso: o sonho dele
Sempre foi real
Essa eterna partida
Daqui ou dela
Essas maldições e danças
Essa vida em camadas
Livre ou preso
Na raiva ou em ondas
E agora não há louvação ou monumento que seja grande demais
A morte de um é o pão do outro
Eles o cuspem
Ou não escutam
Ele sai por aí
Ninguém vê
Parece que
Os esnobes e os piedosos
Sempre querem vir com as mesmas músicas
E agora não há louvação ou monumento que seja grande demais
A morte de um é o pão do outro
Eles imitam ele
E cantam sua canção
E pouco a pouco
O luto se desgasta
A única coisa que não conseguem alcançar
É Hiva-Oa
E o barco com seus sonhos
E além disso, nenhuma louvação ou monumento que seja grande demais
A morte de um é o outro, no fim das contas, o pão do outro