Θυμήσου (thymisou)
Ήμασταν οι δυο μας
Ímastran oi dyo mas
παραμύθι παιδικό μας
paramýthi paidikó mas
τώρα οι σιωπές μας
tóra oi siopés mas
πλημμυρίζουν τις στιγμές μας
plimmirízoun tis stigmés mas
Σώματα θιγμένα
Sómata thigména
δίχως χάδι δίχως βλέμμα
díchos chádi díchos vlémma
τι να πω
ti na po
Είχαμε οι δυο μας
Eíchame oi dyo mas
έναν έρωτα θεό μας
enan érota theó mas
Λόγια και εικόνες
Lógia kai ikónes
ξαφνικά γίναν χειμώνες
xafniká gínan cheimónes
Σχέδια μεγάλα
Schédia megála
καταντήσανε μια στάλα
katandísane mia stála
τι να πω
ti na po
Θυμήσου
Thymísou
που τις νύχτες αγκαλιά σου με κρατούσες
pou tis nýchtes agkalía sou me kratóuses
και ψιθύριζες γλυκά πως μ' αγαπούσες
kai psithýrizes glyká pos m' agapóuses
Θυμήσου
Thymísou
Θυμήσου
Thymísou
που ξυπνούσα από τους χτύπους της καρδιάς σου
pou xypnoúsa apó tous chtýpous tis kardías sou
και αντάμωνε η πνοή μου τη δικιά σου
kai antámoni i pnoí mou ti diká sou
Θυμήσου
Thymísou
Άλλο δεν μπορούμε
Állo den borúme
σαν αιχμάλωτοι να ζούμε
san aichmálotoi na zóume
Δυο κεριά λιωμένα
Dyo keriá lioména
που έχουν μείνει κολλημένα
pou échoun meínei kolliména
είναι αυτή η αγάπη
eínai aftí i agápi
και κανείς δεν κάνει κάτι
kai kanís den kánei káti
τι να πω
ti na po
Lembre-se
Éramos só nós dois
um conto de fadas da infância
agora nossos silêncios
inundam nossos momentos
Corpos feridos
sem carinho, sem olhar
o que eu posso dizer
Tínhamos nós dois
um amor que era nosso
Palavras e imagens
de repente se tornaram invernos
Grandes planos
se tornaram uma gota
o que eu posso dizer
Lembre-se
que nas noites me abraçavas e me seguravas
e sussurravas doce que me amavas
Lembre-se
Lembre-se
que eu acordava com os batimentos do seu coração
e minha respiração se encontrava com a sua
Lembre-se
Não podemos mais
viver como prisioneiros
Duas velas derretidas
que ficaram grudadas
é esse o amor
e ninguém faz nada
o que eu posso dizer