De Elastiekjesman
Soms zit ik urenlang te spelen
Met elastiekjes in mijn hand
Dan laat ik mijn gedachten zweven
Componeer ik mijn verstand
In een driehoek of een kruis
Mathematisch paar abuis
En waarom ij wet het niet
Mijn hoofd likt soms wel een vergiet
Ik kom haast niet meer buiten de deur
Want wat daar allemaal gebeurd
Dat maakt ziek en zo verward
Buiten zijn ze bikkelhard
Kwakzalvers leuren met recepten
Voor een levenslang geluk
Daar tegenover slaan profeten
Meteen diezelfde droom weer stuk
Het is een doolhof zonder eind
Want ieder uitgang is maar schijn
Ook al staat het licht op groen
Men rijdt de hakken van je schoen
Dus zeg me waarheen moet ik gaan
Ik heb geen been om op te staan
Ik heb de ramen dichtgeplakt
Met al de kranten die ik had
Ons spel mist iedere overtuiging
De uitkomst staat bij voorbaat vast
Je rolt vanzelf naar één richting
In één grote flipperkast
Je stoot je telkens bont en blauw
Ofwel sta je in de kou
Op een verlaten feestterrein
Niemand weet waar hij moet zijn
Je raakt steeds verder van huis
En wie brengt ons samen thuis
We dwalen af van ons verhaal
In een wereld van kabaal
Dus laat me nu het spel maar spelen
Met elastiekjes in mijn hand
En rustig alles overwegen
In dit zojuist gesponnen vierkant
Want je bereikt geen horizon
En er is niks nieuws onder de zon
Alles is jagen naar de wind
Zal prediken mijn vriend
En verdomd hij had gelijk
Alles keert en heeft zijn tijd
Ik weet soms duidelijk niet waarheen
Maar laat me in godsnaam niet alleen.
O Homem dos Elásticos
Às vezes fico horas brincando
Com elásticos na mão
Deixo meus pensamentos flutuando
Compondo minha razão
Em um triângulo ou uma cruz
Um par matemático em confusão
E por que não sei disso
Minha cabeça às vezes é um coador
Quase não saio mais de casa
Pois o que acontece lá fora
É doido e tão confuso
Lá fora são duros como pedra
Charlatães vendem receitas
Para uma felicidade eterna
Do outro lado, profetas quebram
Imediatamente o mesmo sonho de novo
É um labirinto sem fim
Pois cada saída é só ilusão
Mesmo que a luz esteja verde
As pessoas pisam no seu calcanhar
Então me diga, pra onde eu vou?
Não tenho pé pra me apoiar
Colei as janelas com jornais
Com tudo que eu tinha
Nosso jogo não tem convicção
O resultado já está decidido
Você rola naturalmente em uma direção
Em uma grande máquina de fliperama
Você se machuca toda hora
Ou fica de fora no frio
Em um terreno de festa abandonado
Ninguém sabe onde deve estar
Você se afasta cada vez mais de casa
E quem nos traz de volta pra casa?
Estamos nos afastando da nossa história
Em um mundo de barulho
Então me deixe agora jogar
Com elásticos na mão
E pensar com calma em tudo
Neste quadrado recém-tecido
Pois você não alcança horizonte
E não há nada de novo sob o sol
Tudo é correr atrás do vento
Vou pregar, meu amigo
E danado, ele estava certo
Tudo volta e tem seu tempo
Às vezes não sei pra onde ir
Mas, pelo amor de Deus, não me deixe sozinho.