En Speel de Wind En Het Ponypaard Aan Elkaar
En Speel De Wind En Het Ponypaard Aan Elkaar
lig je alleen in bed
begraven in die ene droom
woelend met alleen te zijn
met in je hoofd een projectiescherm
dan is je winterslaap een kermisspel
wat afspeelt in je onderbuik
het was augustus die mij wekte
de melancholie van de avond is thuis gekomen
er is niets veranderd
er is alleen een man geboren
achter de huizen vraagt hij aan jou
ga je mee
kom, speel met mij
de wind en het ponypaard aan elkaar
in het avondland
alles is blij
voelbaar, zwijgt, als jij doordraaft
samen met mij
tot we overal zijn
buiten een stad
met huizen zonder ramen
buiten die wereld zonder adem
daar wil ik uren naar jou luisteren
en over duizend dingen praten
de eeuwige roep
van het leven buiten
die door niemand word gehoord
bonkt tegen de binnenmuren
fluistert zachtjes in ons oor
E Brinque com o Vento e o Pônei Juntos
E Brinque com o Vento e o Pônei Juntos
deitado sozinho na cama
enterrado naquele único sonho
revirando com a solidão
tendo na cabeça uma tela de projeção
então seu sono de inverno é um jogo de parque
que acontece na sua barriga
foi agosto que me acordou
a melancolia da noite chegou em casa
nada mudou
só um homem nasceu
atrás das casas ele te pergunta
vem comigo
vem, brinque comigo
o vento e o pônei juntos
na terra do entardecer
tudo é alegria
sente-se, silencia, enquanto você continua
girando comigo
até estarmos em todo lugar
fora de uma cidade
com casas sem janelas
fora desse mundo sem ar
eu quero passar horas te ouvindo
e falar sobre mil coisas
a eterna chamada
da vida lá fora
que ninguém escuta
bate nas paredes internas
sussurra suavemente em nosso ouvido