Marjolein
daar waar mensen zijn
daar heb ik kans om jou te vinden
en dan mijn liefde te verklaren
en te zeggen tegen vrienden
kijk dit is ze nu
mijn lieve Marjolein
daar waar mensen zijn
in het park, voor iedere stand
waar zich soms een man verhangt
en de kinderen 's zondagsmiddags
spelen in een bak met zand
om dan de ene te gaan plagen
met hun overvolle magen
oude mannen die maar dammen
en vrouwen die de haren kammen
oh mijn Marjolein
een fontein die altijd fluistert
bomen schermen licht en duister
waar groene banken zich vervelen
en een jongen en een meisje
die wel weten wat ze spelen
't is een oud refrein
maar waar is ze nou
mijn Marjolein
Marjolein waar ben je nou
daar waar mensen zijn
in café's in hotels
waar ze met hun dure geld
kunnen vertieren en plezieren
als een dartel lam
ja in zo'n grand'hotel
waar men toiletten kan vervuilen
en als het moet je ook verschuilen
in alla gaten, alle kieren
onder jassen van portieren
mits: je hebt wat geld
in goedkopere pensions
tot een voetbalstadion
in de lange neonstraat
voor de eenzamen gemaakt
maar daar ben je niet
nee gelukkig
ik zag je niet
Marjolein waar ben je nou
daar waar mensen zijn
op de pleinen, boulevards
zij die mij zien zeggen: wat raar
want ieder kijk ik aan
schud dan mijn hoofd en laat ze staan
daar waar mensen zijn
het centraal station
waar ze me langzaamaan kennen
omdat ik hol van trein tot trein
en bij de laatste moet erkennen
vandaag zal ze er niet zijn
Marjolein waar ben je nou
maar misschien morgen
of overmorgen.
Marjolein
lá onde as pessoas estão
lá eu tenho chance de te encontrar
e então declarar meu amor
e dizer pros amigos
olha, essa é ela agora
minha querida Marjolein
lá onde as pessoas estão
no parque, em qualquer lugar
onde às vezes um homem se enforca
e as crianças nas tardes de domingo
brincam em uma caixa de areia
pra depois provocar uma ou outra
com suas barrigas cheias
velhos que só jogam damas
e mulheres que penteiam os cabelos
oh minha Marjolein
uma fonte que sempre sussurra
árvores que escondem luz e sombra
onde bancos verdes se entediam
e um garoto e uma garota
que sabem bem o que estão jogando
é um velho refrão
mas onde ela está agora
minha Marjolein
Marjolein, onde você está agora
lá onde as pessoas estão
em cafés, em hotéis
onde eles com seu dinheiro caro
podem se divertir e se alegrar
como um cordeirinho brincalhão
sim, em um grand'hotel assim
onde se pode sujar os banheiros
e se esconder se precisar
em todos os buracos, todas as frestas
sob os casacos dos porteiros
desde que: você tenha algum dinheiro
em pensões mais baratas
até um estádio de futebol
na longa rua de neon
feita para os solitários
mas lá você não está
não, felizmente
eu não te vi
Marjolein, onde você está agora
lá onde as pessoas estão
nas praças, nos boulevards
eles que me veem dizem: que estranho
pois a todos eu olho
balanço a cabeça e deixo pra lá
lá onde as pessoas estão
na estação central
onde aos poucos me conhecem
porque eu corro de trem em trem
e no último tenho que admitir
eu não a verei hoje
Marjolein, onde você está agora
mas talvez amanhã
ou depois de amanhã.