Met Twee Aapjes Op de Schouder
met twee aapjes op de schouder
en een draailier op de buik
duizend deuntjes in het hoofd
doodgezongen liedjes, die ik overal verstuif
ruim ik mij spelenderwijs
over grenzen naar een land
met een niet bevriend staatshoofd
in de loop van morgen speelt een muzikant
ergens in een stille straat
langs kinderen versierd
tot een moeder handen klapt
het allerlaatste tikje, welterusten uit mijn lier
en vervolgens in het park
de avond met verhalen vol
en bij een volle maan draai ik voor geliefden
tot de morgen splijt, geile bovenlagen dol
op naar een morgen warm welkom
wetend zal ik anders zijn
luisteren zal ik naar de dagen
zingen in de nachten, dronken van de wijn
spelend op zijn boerefluitjes
in de provincies, op het land
op het oogstfeest van de boeren
bruiloft en partijen, daar waar ik maar kan
tot ik op een verre avond
met een duidelijk voorgevoel
door de laatste uren
langzaam ben gevaren in een luie stoel
dan neem ik afscheid van twee aapjes
mijn lier is honderd uit gepraat
en ik weet nu al hoe stil het daarna zal zijn
als ik verloren ben voor wat kleurtjes in de straat
Com Dois Macaquinhos Nos Ombros
com dois macaquinhos nos ombros
e uma sanfona na barriga
mil melodias na cabeça
músicas que já cantei, que eu espalho por aí
vou me divertindo
atravessando fronteiras pra um lugar
com um chefe de estado que não é amigo
amanhã de manhã um músico vai tocar
em alguma rua silenciosa
com crianças enfeitadas
até uma mãe bate palmas
o último toque, boa noite da minha sanfona
e depois no parque
a noite cheia de histórias
e sob a lua cheia eu danço para os amores
até a manhã chegar, camadas quentes de desejo
rumo a uma manhã de boas-vindas
sabendo que vou ser diferente
ouvirei os dias
cantando nas noites, bêbado de vinho
tocando sua flautinha
nas províncias, no campo
na festa da colheita dos agricultores
casamentos e festas, onde eu puder
até que numa noite distante
com um pressentimento claro
pelas últimas horas
eu tenha navegado devagar numa cadeira preguiçosa
então me despeço dos dois macaquinhos
minha sanfona já falou tudo
e eu já sei como será o silêncio depois
quando eu estiver perdido entre as cores da rua