Vervloeiïng
Mijn liefde zoekt zijn weg
met de loop van de rivier
die uitmondt in jouw zee
die zich daarna verliest
en land schept telkens weer
in schuimkoppen van drift
de wind die opereert
mij geselend herwaardeert
mij tot het niets verkleint
in parelmoeren schacht
die buldert huizenhoog
vanuit de diepte lacht
van bovenuit Gods hand
bedde jij mij door het land
kiezelstenen slijpten rond
aangetrokken door jouw...zee.
Zijn het golven van geluk
is het vergelding die mij leidt
via het laatste kwartier
tot in de ijzeren regelmaat
wreed en kalm is het gelaat
die mij de armada laat zien
en de gestorven visserlui
de jutters op het strand
zij lezen brieven uit een fles
die zijn geschreven door mijn hand
brieven alleen voor jou bestemd
hebben jouw tranen zich vermengd
met al de tranen van de zee
ben jij miljoenen jaren zout
kussen mijn lippen die van jou
kussen mijn lippen soms de ... zee
In die stilte zie ik jou
spiegel van mijn eenzaamheid
die mijn gedachten heeft doordrenkt
en mijn gevoelens ingedijkt
die mijn materie heeft verweerd
mijn handeling vertraagd
er is geen vector meer
alleen de harmonie van rust
die boven water wordt verstoord
meeuwen krijsen om gehoor
kokhalzen slijm op mijn gedicht
er vloeien letters uit jouw gezicht
flarden woorden zonder stem
ik heb jouw doodskreet niet gehoord
hebben mijn kussen die gesmoord
zinken wij samen in jouw. . . zee.
Desaparecimento
Meu amor busca seu caminho
com o curso do rio
que deságua no seu mar
que depois se perde
e cria terra a cada vez
nas espumas da paixão
o vento que opera
me açoita e reavalia
me reduz ao nada
na concha de madrepérola
que ruge alto
do fundo ri
da mão de Deus lá de cima
te embalo pelo país
as pedras se desgastam
atraídas pelo seu... mar.
São ondas de felicidade
é a vingança que me guia
pelo último quarto
até a regularidade de ferro
cruel e calma é a face
que me mostra a armada
e os pescadores mortos
os catadores na praia
eles leem cartas de uma garrafa
que foram escritas pela minha mão
cartas destinadas só a você
suas lágrimas se misturaram
com todas as lágrimas do mar
você é sal de milhões de anos
beijam meus lábios os seus
beijam meus lábios às vezes o... mar.
Naquela calma eu vejo você
reflexo da minha solidão
que impregnou meus pensamentos
e represou meus sentimentos
que desgastou minha matéria
minha ação desacelerou
não há mais vetor
só a harmonia do silêncio
que é perturbada acima da água
gaivotas gritam por atenção
vomitam muco sobre meu poema
letras fluem do seu rosto
fragmentos de palavras sem voz
não ouvi seu grito de morte
meus beijos que sufocaram
afundamos juntos no seu... mar.