Wanneer Het Allemaal Niet Meer Hoeft
Zeven zomers zonder regen
En ook de winters waren schraal
De prijzen uiteraard schandalig
De kranten schreeuwden harde taal
Maar geen enkele regering
Hoe corrupt en onbevoegd
Zal ik achteraf verwijten
Nu het allemaal niet meer hoeft
Er dreven vlekken op de zeeen
Net zo groot als Engeland
Zo smerig kun je het niet bedenken
Of de wind verstoof de stank
Ja, de lucht was soms ondragelijk
En wie er schuld had daar aan toe
Maar dat we het zo ver lieten komen
Nu het allemaal niet meer hoeft
En dan die middag in november
Er was geen hond op straat te zien
Toen andermaal de aarde trilde
Luidden de klokken kort nadien
Ik zag de lucht in alle kleuren
Er huilden baby's veel te vroeg
Ik voel nog steeds hoe het gebeurde
Nu het allemaal niet meer hoeft
Ik vluchtte lukraak ergens binnen
Ik weet bij God niet meer bij wie
Er keken mensen televisie
Naar een journaal om half drie
Ik zag Parijs, New York en Moskou
En ik wist meer dan genoeg
Ik heb gehuild bij vreemde mensen
Sinds het allemaal niet meer hoeft
Ik rende halfgek het huis uit
Ik dacht aan jou en iedereen
Er was paniek in alle straten
En ook de regen was gemeen
Er vielen grote zwarte druppels
De hele nacht tot 's morgens vroeg
Ik heb allang niet meer geslapen
Sinds het allemaal niet meer hoeft
Zware stormen in Alaska
Er breken dijken in Japan
Levensgrote paddestoelen
Hangen dreigend boven het land
En vrijwel alle grote steden
Staan in brand en even woest
Tiert en bloeit de zwarte handel
Nu het allemaal niet meer hoeft
En ook de dagen die toen volgden
Bracht ik met verbijstering door
Soms in overvolle kerken
Soms in huizen slecht en goor
In gezelschap van fanaten
Fatalistisch opgeschroefd
Door halve gare predikanten
Waarvoor het allemaal niet meer hoeft
Er zijn tal van arrestaties
Rechtspraak in de open lucht
Waar de schijn wordt opgehouden
Die van orde en van tucht
Er gaan verhalen en geruchten
Die ontnemen alle moed
Men hamstert zelfs slaaptabletten
Nu het allemaal niet meer hoeft
Er wordt nu overal geplunderd
Er trekken bendes door het land
Rijdend op gestolen paarden
Met revolvers in de hand
En zij kennen geen genade
Een hand vol eten is genoeg
Om je daarvoor te vermoorden
Nu het allemaal niet meer hoeft
De mensen leven in hun kelders
Als bange dieren in hun hol
Iedere straat, die heeft zijn knokploeg
De hospitaals zijn overvol
En ze sterven zonder uitzicht
Aan een geestelijk bankroet
In ieder huis is revolutie
Nu het allemaal niet meer hoeft
Ik hoor verlaten kinderen huilen
Ik zie chaos en verval
Mensen die massaal verhuizen
En desillusie bovenal
Ik zie duizend jaar ellende
In een dagenlange stoet
Het is met geen pen meer te beschrijven
Nu het allemaal niet meer hoeft
Er zijn massa-executies
Heksenketels in de nacht
En een razend gekke waanzin
Die mij geestelijk verkracht
En met de handen op de oren
Is het zo nog niet genoeg
Smeek ik om het uur en tijdsein
Waarop het allemaal niet meer hoeft
Er zingen mensen in de metro
Zachtjes samem met elkaar
En ik denk aan lang geleden
Het is kerstmis einde jaar
En ik drink voor het eerst weer koffie
En zo waar het doet mij goed
En voor het eerst denk ik aan morgen
Quando Não Precisa Mais
Sete verões sem chuva
E os invernos também eram secos
Os preços, claro, escandalosos
Os jornais gritavam palavras duras
Mas nenhum governo
Por mais corrupto e incapaz que fosse
Eu vou culpar depois
Agora que não precisa mais
Havia manchas nos mares
Tão grandes quanto a Inglaterra
Não dá pra imaginar quão sujo
Ou o vento espalhava o fedor
Sim, o ar às vezes era insuportável
E quem tinha culpa disso
Mas deixamos chegar tão longe
Agora que não precisa mais
E então naquela tarde de novembro
Não havia um alma na rua
Quando mais uma vez a terra tremeu
As campainhas soaram logo depois
Eu vi o céu em todas as cores
Bebês chorando muito cedo
Ainda sinto como aconteceu
Agora que não precisa mais
Eu corri aleatoriamente pra dentro
Não sei a quem fui me meter
As pessoas assistiam televisão
A um jornal às três e meia
Eu vi Paris, Nova York e Moscou
E eu sabia o suficiente
Eu chorei com estranhos
Desde que não precisa mais
Eu saí correndo, quase louco
Pensei em você e em todo mundo
Havia pânico em todas as ruas
E a chuva também era cruel
Caiam grandes gotas escuras
A noite toda até de manhã
Já faz tempo que não durmo
Desde que não precisa mais
Tempestades pesadas no Alasca
Represas quebrando no Japão
Cogumelos gigantes
Pairando ameaçadores sobre a terra
E quase todas as grandes cidades
Estão em chamas e tão ferozes
A venda de drogas prospera
Agora que não precisa mais
E também os dias que se seguiram
Passei com espanto
Às vezes em igrejas lotadas
Às vezes em casas sujas e podres
Na companhia de fanáticos
Fatalistas exaltados
Por pregadores malucos
Para quem não precisa mais
Há muitas prisões
Justiça ao ar livre
Onde a aparência é mantida
De ordem e disciplina
Histórias e rumores circulam
Que tiram toda a coragem
As pessoas até estocam remédios
Agora que não precisa mais
Agora está tudo sendo saqueado
Gangues vagando pelo país
Montados em cavalos roubados
Com revólveres na mão
E eles não conhecem misericórdia
Um punhado de comida é o suficiente
Para te matar por isso
Agora que não precisa mais
As pessoas vivem em seus porões
Como animais assustados em suas tocas
Cada rua tem seu grupo de briga
Os hospitais estão superlotados
E eles morrem sem esperança
De um colapso mental
Em cada casa há revolução
Agora que não precisa mais
Eu ouço crianças abandonadas chorando
Vejo caos e decadência
Pessoas se mudando em massa
E desilusão acima de tudo
Vejo mil anos de sofrimento
Em uma fila que não acaba
Não dá pra descrever com palavras
Agora que não precisa mais
Há execuções em massa
Caldeirões de bruxas na noite
E uma loucura insana
Que me estupram mentalmente
E com as mãos nos ouvidos
Ainda não é o suficiente
Eu imploro pelo sinal de hora e tempo
Quando não precisa mais
Há pessoas cantando no metrô
Suavemente juntas
E eu penso em tempos passados
É Natal, fim de ano
E eu bebo café novamente
E, de fato, isso me faz bem
E pela primeira vez eu penso no amanhã