Valomerkki
Katsot olkasi yli ja jatkat
matkaa niin kauas kuin jaksat
et välitä pummaatko rahaa
teetkö itselles hyvää vai pahaa
annat aamukasteen sua pestä
et huuda:"Jumalani en kestä"
Sinä rakastit häntä niin paljon
täytit kulkurinrepulla aukon
joka mustana tietäsi nielee
tietämättä mikä se lienee
paikka jossa voit huulia koskee
saamatta lyöntiä vasten poskee
valomerkki ja viimeinen kalja
ei täytä ruusut kohtalon maljaa
valomerkki ja portsari viittoo
tietäsi ulospäin
Kysyt itseltäs missä mä olen
kun törmäät nakkikioskin oveen
muistat silloin valkeaa kättä
joka vetäis sut ulos täältä
minä juoksen ja kyyneleet sulaa
tiehen joka on pelkkää mutaa
et voi pimeässä kotia löytää ja
mennä valmiiksi katettuun pöytään
siellä palavat kynttilät hiljaa
toinen odottaa kauan ja turhaan
joku antoi jo valomerkin
käskyn lähteä pimeään yksin
Sinal de Saída
Olha por cima do ombro e continua
seguindo o caminho até onde aguentar
não se importa se tá ganhando grana
fazendo bem ou mal pra si mesmo
você deixa o orvalho da manhã te lavar
não grita: "Meu Deus, não aguento mais"
Você o amou tanto assim
preencheu o vazio com a mochila do andarilho
que engole seu caminho escuro
sem saber o que pode ser
um lugar onde você pode tocar os lábios
sem levar um soco na cara
sinal de saída e a última cerveja
não enche o copo do destino
sinal de saída e o segurança acena
te mandando pra fora
Você se pergunta onde estou
quando bate na porta da lanchonete
lembra então da mão branca
que te puxaria pra fora daqui
eu corro e as lágrimas derretem
na estrada que é só lama
não dá pra achar a casa no escuro e
ir pra mesa já posta
lá as velas queimam em silêncio
um espera há muito e em vão
alguém já deu o sinal de saída
ordem de ir pra escuridão sozinho