Laulud Tööl õpitud
Kui mina hakkan laulemaie,
laulemaie, laskemaie,
käokene, kukkumaie,
pisut sõnu pildumaie -
ei mind jõua ohjad hoida,
ohjad hoida, köied köita,
jõua valjad vaigistada
ega päitse-/ed pidada.
Küla mind jookseb kuulamaie,
valda tõuseb vaatamaie,
rikas rehekatuselle,
santi saunaharja pääle:
„Kust see laps need laulud saanud,
hulluke sõnad osanud?
See pole tüdruk teinud tööda,
Ta pole kangasta kudunud!"
Oh minu hellad vellekesed,
küla tüdrukud õesed,
mesimarja memmekesed,
kullerkupu taadikesed!
Ära mina ütlen selle paiga,
kus ma need lood lugesin,
kus ma viisid veeretasin,
kus ma laulud need ladusin:
arus heina niite-/essa,
luhas loogu võttessagi,
küla alla künde-/essa,
kodus kangasta kududes -
seal mina säädisin sõnuda,
lahutasin laulusida,
panin kokku palve-/eida.
Kui mina hakkan laulemaie,
Laulemaie, laskemaie.
Canções Aprendidas no Trabalho
Quando eu começo a cantar,
cantar, deixar fluir,
como um cuco, caindo,
soltando algumas palavras -
nenhum laço consegue me segurar,
segurar, amarrar,
conseguir calar as rédeas
e nem manter as cabeçadas.
A vila vem me ouvir,
a cidade se levanta pra olhar,
na rica cobertura do celeiro,
na beira do telhado da sauna:
"De onde esse garoto tirou essas canções,
como ele aprendeu essas palavras?
Não é uma menina que fez isso,
ela não teceu o pano!"
Oh, minhas queridas irmãs,
garotas da vila, irmãs,
pequenas doçuras,
velhinhos do dente de leão!
Não vou dizer o lugar,
de onde eu tirei essas histórias,
de onde eu criei as melodias,
de onde eu juntei essas canções:
na clareira do feno,
na beira do campo,
na parte baixa da vila,
em casa, tecendo o pano -
foi lá que eu organizei as palavras,
dissequei as canções,
juntei as preces.
Quando eu começo a cantar,
cantar, deixar fluir.