De Route van het Individu (Roest)

A Rota do Indivíduo (Ferrugem)

Zachte licht dat de grijze middag binnenvaltMera luz que invade a tarde cinzenta
En enkele bladeren vallen op de wegE algumas folhas deitam sobre a estrada
De kou is de deken die verwarmtO frio é o agasalho que esquenta
Het hart dat bevriest als de wind waaitO coração gelado quando venta
Beweegt het verlaten waterMovendo a água abandonada

Restanten van dromen over een nieuwe dagRestos de sonhos sobre um novo dia
Liefdes in de wagons, wagons op de sporenAmores nos vagões, vagões nos trilhos
Het lijkt alsof de spoorlijn vertrektParece que quem parte é a ferrovia
Die, ook al ziet ze je niet, je in de gaten houdtQue mesmo não te vendo te vigia

Als een moeder, als een moeder die slaapt terwijl ze naar haar kinderen kijktComo mãe, como mãe que dorme olhando os filhos
Met de ogen op de wegCom os olhos na estrada
En in het eenzame mysterie van de donsE no mistério solitário da penugem
Zie je het leven rennen, stilstaandVê-se a vida correndo, parada
Alsof er geen aankomst isComo se não existisse chegada
In de verre middag, roest of nietsNa tarde distante, ferrugem ou nada