Budimpestanski sneg
Dal se bar ponekad seti? Plasim se da ne..
Prosto.. Ko u opereti, sklopilo se sve:
Violinist, tuzni pajac, lepa zena i tokajac...
A kulise.. Zavejani grad.
Vodila me kud je htela.. Dobar sam ja gost..
Veresmarti, Citadela, I lancani most..
Zavejani Trg Heroja, gde pozeleh da je moja,
I da uvek bude kao tad
Zvonio je cimbal neku tuznu staru stvar,
Molila me da joj pisem jednom bar..
Zateklo je jutro snezno, same zvezde dve,
Ljubila me nezno, k'o nijedna pre.
Pogledom sam posle dugo pratio njen trag,
Zavejanom ulicom Szentharomsag,..
Plasila me slutnja neka,
Znao sam od pre,
Sve izgleda izdaleka drukcije..
Srce malo jace bije kad se setim nje,
A Listove rapsodije bude stare sne..
Eh,da mi je znati gde je?
Dal se seti kada veje?
Il u inat drugog ljubi tad?
Neve de Budapeste
Ela se lembra de vez em quando? Eu finjo que não..
Simples.. Como numa opereta, tudo se encaixou:
Violinista, triste palhaço, mulher bonita e um tokaj...
As cortinas.. A cidade coberta de neve.
Ela me levou aonde queria.. Sou um bom convidado..
Veresmarti, Cidadela, e a ponte corrente..
Praça dos Heróis coberta de neve, onde eu queria que fosse minha,
E que sempre fosse como naquela época.
O cimbal tocava uma velha canção triste,
Ela me pediu pra escrever pra ela pelo menos uma vez..
A manhã estava nevada, só duas estrelas,
Ela me beijou suavemente, como nenhuma antes.
Eu a segui com o olhar por muito tempo,
Pela rua coberta de neve Szentharomsag,..
Uma intuição me assustou,
Eu já sabia antes,
Tudo parece diferente à distância..
Meu coração bate mais forte quando me lembro dela,
E as Rapsódias de Liszt despertam velhas neves..
Ah, como eu queria saber onde ela está?
Ela se lembra quando a neve cai?
Ou ela ama outro só pra me provocar?