Nevernik
K'o ukleti jedrenjak
u gusti modri mrak
uranja kolodvor.
O, dobra noæ Banja Luko!
Ne, ne dolazim,
samo prolazim.
Nismo se videli dugo.
Dal' to beše èast, šinjel maslinast?
Znam, ona spava sad
i možda ponekad
predgradjem njenog sna
prošeta ludi desetar.
Dal' ikad pomisli
uz prozor pokisli
il' je sve pomeo vetar?
Hej, oèi èarne ispred kasarne!
Njenima nisam bio po volji,
važno im bilo odakle su moji.
Zašto to smeta, sa ovog su sveta,
hlebotvorci, èestit soj?
Njen me je baba uz'o na nišan:
dal' sam od njinih il' baš i nisam?
Sloven sam, belac, slobodni strelac.
Mani se èièa, ja sam svoj.
Od Stare Kanjiže,
pa malko naniže,
gde Tisa uspori
diæi æu salaš na bregu.
Možda im pobegne
kad žito polegne,
kad se jarebice legu.
Možda kad sneva meni dospeva.
Otpravnik klima crvenom kapom:
"Vreme je bilo, 'ajmo polako".
Prosipa vetar behara pehar,
spavaj mala, mašala.
Ne volim kad me uzmu na nišan:
dal' sam od njinih il' baš i nisam?
Sloven sam, belac, slobodni strelac.
Za svaki sluèaj, još uvek samo svoj.
Nunca Mais
Como um maldito barco
na densa escuridão azul
mergulha na estação.
Oh, boa noite, Banja Luka!
Não, não estou vindo,
só estou passando.
Não nos vimos há muito tempo.
Foi honra, aquele casaco verde-oliva?
Sei que ela está dormindo agora
e talvez de vez em quando
passeie pelo subúrbio do seu sonho
o louco sargento.
Ela alguma vez pensa
na janela molhada
ou o vento levou tudo?
Ei, olhos castanhos na frente do quartel!
Não fui do agrado deles,
importava-se de onde eram meus.
Por que isso incomoda, desse mundo,
os que trazem pão, gente honesta?
A avó dela me colocou na mira:
será que sou dela ou não sou?
Sou eslavo, branco, atirador livre.
Deixa pra lá, sou meu próprio dono.
De Stara Kanjiža,
um pouco mais abaixo,
de onde o Tisa desacelera
vou erguer uma fazenda na colina.
Talvez eles escapem
quando o trigo se curvar,
quando as perdizes chocarem.
Talvez quando os sonhos me alcançarem.
O despachante acena com o boné vermelho:
"Já estava na hora, vamos devagar".
O vento espalha flores de pêssego,
dorme, pequena, mašala.
Não gosto quando me colocam na mira:
será que sou dela ou não sou?
Sou eslavo, branco, atirador livre.
Por via das dúvidas, ainda sou só meu.