Kinereth
Aan de voet van de berg, aan de rand van een beek
Zit een meisje alleen, een geheim in haar hart
De Jordaan glinstert voort, de Chermon zegt geen woord
Slechts de stilte vertelt waar zij wacht op met smart
Je hoort de wateren van de Jordaan
Hij fluistert haar naam in een vliedende traan
Kinereth, Kinereth, Kinereth
De wind zingt voor jou, de wind zingt voor jou
Het zonlicht weerspiegelt je zorgen
Maar verbleekt in het avondrood
En de tijd gaat voorbij, en de uren gaan voort
En de avond roept triest: kom terug, keer op keer
En dan keert zij weerom, en zij huilt in de wind
En haar tranen, die vormen een golf in het meer
Op een dag was ik daar, aan de voet van de berg
Aan de rand van de beek, in de dauw van de dag
De rivier stroomde voort, de Chermon was besneeuwd
En haar tranen nog steeds niet verruild voor een lach
Maar onder het water weerspiegelt een wens
Van de mythe Kinereth, de hoop van de mens
Kinereth
No sopé da montanha, à beira de um riacho
É uma garota sozinha, um segredo em seu coração
O Jordão brilha, o Chermon não diz nada
Apenas o silêncio diz o que ela está esperando com tristeza
Você ouve as águas do Jordão
Ele sussurra o nome dela em uma lágrima flamejante
Kinereth, Kinereth, Kinereth
O vento está cantando para você, o vento está cantando para você
A luz do sol reflete suas preocupações
Mas pálido no pôr do sol
E o tempo passa e as horas passam
E a noite chama tristemente: volte e outra vez
E então ela retorna, e ela chora ao vento
E suas lágrimas formam uma onda no lago
Um dia eu estava lá no sopé da montanha
Na beira do riacho, no orvalho do dia
O rio corria, o Chermon estava coberto de neve
E suas lágrimas ainda não foram trocadas por um sorriso
Mas um desejo reflete sob a água
Do mito Kinereth, a esperança do homem