395px

Sopro

Oliver Dragojevic

Disem

Bude me zvuci covjeka
Vuku me mreze ribara
I mala ne dam se, a ruke su im jake
Sad i vide me lica im se blize
I tada umirem od sudbe sto mi uze
Sve snage

Dozivam mutne valove
Upomoc da mi doplove
Jer ma da ne gledam, ja vidim da se mijenjam
I ma da nema me ja znam da samo drijemam
I sada covjeka sam i ne sjecam se boja
Iz dubina

Disem, ja disem
Grudi mi se stezu
I gusim se jer osjecam da
Disem, ja disem
Tijelom ja sam covjek
A dusa mi je more

Prolaze moje nevere
Cekam jos svoje valove
I kada dode mrak da tijelo mi proguta
Ja bit cu radostan i umoran od puta
Oci sklopit cu i u snu bit cu pjesak
Na dnu mora

Sopro

Bude-me os sons do homem
Me puxam as redes do pescador
E a pequena não se entrega, mas suas mãos são fortes
Agora me veem, seus rostos se aproximam
E então eu morro pela sorte que me tirou
Todas as forças

Chamo as ondas turvas
Socorro, que elas me tragam
Porque mesmo que eu não veja, eu percebo que estou mudando
E mesmo que eu não esteja aqui, eu sei que só estou cochilando
E agora sou um homem e não me lembro das cores
Das profundezas

Sopro, eu sopro
Meu peito está apertado
E eu estou me afogando porque sinto que
Sopro, eu sopro
Com o corpo sou homem
Mas minha alma é o mar

Minhas incertezas passam
Ainda espero minhas ondas
E quando a escuridão chegar e meu corpo for engolido
Eu estarei feliz e cansado da jornada
Fecharei os olhos e em sonho serei areia
No fundo do mar

Composição: