De wandaad
Er woonde eens een wisselwachter in het Woeste Woud
Die nauwelijks voorzien kon in zijn levensonderhoud
Zijn dagen werden doorgebracht in wrevel en verdriet:
Hij wachtte en hij wachtte, maar de wissels kwamen niet
Zijn vrouw was weg, die had zich bij de arbeidsbeurs gemeld
Daar had men haar als pofferkraamverzorgster aangesteld
Ze stuurde weleens poffers, maar die waren weken oud
Tot woede van de wisselwachter in het Woeste Woud
Het jongste kind was puber en zijn voornaam luidde Huub
Hij trok de aandacht door zijn onophoudelijk gepuub
Hij puubde in de koffie en hij puubde in de schuur
Hij puubde in het jachtseizoen vaak langer dan een uur
Zijn zuster daarentegen was op koper zeer verzot:
Op koperdraad, op kopergeld, op ketel, schaal en pot
Geen wonder dat ze met een koperkoper was getrouwd
En op een woensdag weggetrokken uit het Woeste Woud
Op zeek'ren ochtend zat de wisselwachter zeer bedrukt
Te kauwen op een poffer die maar matig was gelukt
Maar Hubert kon men welgemoed zien puben voor het raam
De vogels kwinkeleerden en het weer was aangenaam
Daar kwam een wisselloper, met een zwaar valies bevracht
Meneer, zo riep hij zwetend uit, hier heeft u op gewacht!
Ik heb dit prachtig stuk speciaal voor u hierheen gesjouwd
In weerwil van de wilde wolven in het Woeste Woud
De wisselloper haalde toen een wissel voor de dag
Daar is het schatje, zei hij met een groezelige lach
Van koper, ziet u wel? Van koper, smaakvol en solied!
Ja, zei de wachter, maar die bloedvlek, die bevalt me niet
Ook geef ik niet om koper, maar mijn dochter des te meer
Hier heeft u haar adres, probeert u daar maar eens een keer
De koper las het briefje en zijn vingers werden koud
En woordeloos verdween hij in de wirwar van het woud
Do guarda de passagem
Havia uma vez um guarda de passagem na Floresta Selvagem
Que mal conseguia se sustentar, sem um tostão
Seus dias eram passados em raiva e tristeza:
Ele esperava e esperava, mas os trens não vinham
Sua mulher tinha ido, se registrado na agência de emprego
Lá a contrataram como cuidadora de barracas de comida
Ela mandava algumas comidas, mas estavam velhas há semanas
Para a fúria do guarda de passagem na Floresta Selvagem
O filho mais novo era um adolescente e se chamava Huub
Ele chamava atenção com seu barulho incessante
Ele fazia barulho no café e fazia barulho no galpão
Ele fazia barulho na temporada de caça, muitas vezes por mais de uma hora
Sua irmã, por outro lado, era louca por cobre:
Por fios de cobre, por moedas de cobre, por panelas, tigelas e potes
Não é surpresa que ela tenha se casado com um comerciante de cobre
E numa quarta-feira, saiu da Floresta Selvagem
Numa manhã nublada, o guarda de passagem estava muito abatido
Mastigando uma comida que não tinha saído muito boa
Mas Hubert podia ser visto alegremente fazendo barulho na janela
Os pássaros cantavam e o tempo estava agradável
Então veio um vendedor de trens, carregando uma mala pesada
Senhor, ele gritou suando, aqui está o que você esperava!
Eu trouxe essa peça linda especialmente para você
Apesar dos lobos selvagens na Floresta Selvagem
O vendedor então tirou uma peça de passagem do bolso
Aqui está, meu querido, disse ele com um sorriso sujo
De cobre, você vê? De cobre, saboroso e sólido!
Sim, disse o guarda, mas essa mancha de sangue não me agrada
Além disso, não me importo com cobre, mas com minha filha muito mais
Aqui está o endereço dela, tente lá uma vez
O comerciante leu o bilhete e seus dedos ficaram frios
E em silêncio ele desapareceu na confusão da floresta