Griekse tango
Verleden week bezocht ik voor de eerste maal mijn bovenbuur
Het had te maken met lekkage, naar ik meen, of met de huur
Er hing een levensecht portretje van een cirkel aan de muur
En hij ontpopte zich als vreemde en ascetische figuur
Die zich in leven hield met brokjes en augurken in het zuur
"Het schikt me slecht, ik moet veel werk verrichten", sprak hij overstuur
"Ik heb al jaren een obsessie en die geeft me rust nog duur
Daar ik verslaafd ben aan de cirkelkwadratuur"
"Als men de omtrek van de cirkel", zo begon hij zijn verhaal
"Gaat delen door de doorsnee, uiteraard is die twee keer de straat
Dan komt er een quotient, ja mag ik even stilte in de zaal
Vaak zegt met tweeentwintig zevende maar dat is te globaal
In feite is het twee pi r en dat is lang niet zo banaal
Het blijkt dat pi irrationeel is en daarbij transcenataal
En een computer heeft het uitgerekend, is dat niet geniaal
Tot in de weet ik veel hoeveelste decimaal"
"Ja deze pi, dat staat te lezen in de encyclopedie,
Is eeuwenoud en wetenschappelijk en Grieks en vol magie
Als ik zo pieker over pi spreekt u wellicht van een manie
Maar zijn wij allen niet neuro-, fana-, roman- of mystici
Een ander heeft een kolibri, een relikwie of een fobie
Maar ik verdiep me onophoudelijk en zonder compromis
In dit unieke en verheven wonder der planimetrie
Ik zoek het antwoord op het grote raadsel pi"
Na deze woorden onderbrak hij spastisch hijgend zijn gepraat
En er verscheen een onrustbarend kleurenspel op zijn gelaat
Dus ik begon al rond te kijken naar een zuurstofapparaat
Maar hij bedaarde en hervatte zijn verhandeling kordaat
"Er is een andere formule, die is ook niet van de straat
De oppervlakte van een cirkel immers is pi r kwadraat
En om de waarde van die pi nu eens te zien in vol ornaat
Dat is wat mij als ideaal voor ogen staat"
"Aldus vind ik drie komma een vier een vijf negen twee zes vijf
Etcetera etcetera, ja het heeft heel wat om het lijf
Zodat ik elke morgen na het opstaan eventjes verstijf
Bij de gedachte aan de eindeloosheid van dit tijdverdrijf
Waarna ik mij toch altijd weer verman en in mijn handen wrijf
Ik grijp de rekenlineaal of ook wel eens de rekenschijf
Ik zet me neer en calculeer en schrijf en calculeer en schrijf
En ik zal blijven zoeken tot ik er in blijf"
Tango Grega
Na semana passada, visitei pela primeira vez meu vizinho de cima
Era por causa de um vazamento, pelo que sei, ou do aluguel
Havia um retrato realista de um círculo na parede
E ele se revelou uma figura estranha e ascética
Que se sustentava com pedaços e picles em conserva
"Não tá fácil, tenho muito trabalho a fazer", falou ele, agitado
"Tenho uma obsessão há anos e isso me dá um descanso caro
Pois sou viciado na quadratura do círculo"
"Se a gente pegar a circunferência do círculo", assim começou sua história
"E dividir pela medida do diâmetro, claro que é duas vezes a rua
Aí vem um quociente, posso pedir silêncio na plateia?
Muitas vezes dizem vinte e dois sobre sete, mas isso é muito geral
Na verdade, é dois pi r e isso não é nada banal
Acontece que pi é irracional e ainda transcendental
E um computador calculou isso, não é genial?
Até a tantas casas decimais que eu nem sei"
"Sim, esse pi, tá escrito na enciclopédia,
É antigo, científico, grego e cheio de magia
Se eu ficar pensando em pi, você pode achar que é uma mania
Mas não somos todos neuro-, fana-, românticos ou místicos?
Um tem um beija-flor, uma relíquia ou uma fobia
Mas eu me aprofundo incessantemente e sem compromisso
Nesse único e elevado mistério da planimetria
Busco a resposta para o grande enigma do pi"
Após essas palavras, ele interrompeu, ofegante e espasmódico
E apareceu um inquietante jogo de cores em seu rosto
Então comecei a olhar ao redor por um aparelho de oxigênio
Mas ele se acalmou e retomou sua palestra com firmeza
"Há uma outra fórmula, que também não é qualquer uma
A área de um círculo, afinal, é pi r ao quadrado
E para ver o valor desse pi agora em todo seu esplendor
Isso é o que eu tenho como ideal em mente"
"Assim, eu encontro três vírgula um quatro um cinco nove dois seis cinco
E assim por diante, sim, tem muito a dizer
Então, toda manhã, ao acordar, eu fico paralisado
Com o pensamento na infinitude desse passatempo
Depois, sempre me recomponho e esfrego as mãos
Pego a régua de cálculo ou às vezes a calculadora
Me sento e calculo, escrevo e calculo, escrevo e calculo
E continuarei buscando até que eu consiga"