Immortelle
Wel menigmaal zei de melkboer
Des morgens tot haar meid:
"De stoep is weer nat" Och, hij wist niet
Dat er 's nachts op die stoep was geschreid
(De stoep is nat) Ja, dat was me toch wat
(De stoep is nat) Veel geplens en gespat
(De stoep is nat) Niemand wist in de stad
Dat er 's nachts op die stoep was geschreid
Nu, dat hij en de meid het niet wisten
Dat was minder, maar dat zij
Er hoegenaamd niets van vermoedde
Dat was wel hard voor mij
Alom klinkt het onsympathieke geroep
He jakkes, bah, kijk eens, een kletsnatte stoep
Daar komt de recherche met speurhond en loep
Dit is ongetwijfeld het werk van een groep
Dus de melkboer wordt gearresteerd
De hele buurt wordt ondervraagd
En de meid zowat binnenstebuiten gekeerd
Waarover zij zich luid beklaagt
"Angst in de straten en vocht voor de deur
Dat is een teken aan de wand"
Zo schrijft onomwonden de hoofdredacteur
Van een dikke ochtendkrant
De regeringschef vraagt op Nederland-1
Om vertrouwen in zijn beleid
Totaal onbewust van het fenomeen
Dat er 's nachts op die stoep was geschreid
Nu, dat hij en de meid het niet wisten
Dat was minder, maar dat zij
Er hoegenaamd niets van vermoedde
Dat was wel hard voor mij
Boehoe (De stoep is nat)
Boehoe (De stoep is nat)
Boehoe (De stoep is nat)
Boehoe (De stoep is nat)
(Boehoe)
Imortal
Bem várias vezes o leiteiro disse
De manhã pra sua empregada:
"A calçada tá molhada de novo" Ah, ele não sabia
Que à noite naquela calçada tinha chorado
(A calçada tá molhada) É, isso foi algo
(A calçada tá molhada) Muito respingo e estardalhaço
(A calçada tá molhada) Ninguém sabia na cidade
Que à noite naquela calçada tinha chorado
Agora, que ele e a empregada não soubessem
Isso era menos, mas que ela
Não suspeitasse de nada
Isso foi duro pra mim
Por toda parte ecoa o grito antipático
Eca, olha só, uma calçada encharcada
A polícia chega com cachorro e lupa
Isso é sem dúvida obra de um grupo
Então o leiteiro é preso
Todo o bairro é interrogado
E a empregada quase revirada
Sobre o que ela se queixa alto
"Medo nas ruas e umidade na porta
Isso é um sinal de alerta"
Assim escreve sem rodeios o editor-chefe
De um grande jornal matutino
O chefe de governo pede na TV
Confiança em sua administração
Totalmente alheio ao fenômeno
Que à noite naquela calçada tinha chorado
Agora, que ele e a empregada não soubessem
Isso era menos, mas que ela
Não suspeitasse de nada
Isso foi duro pra mim
Boohoo (A calçada tá molhada)
Boohoo (A calçada tá molhada)
Boohoo (A calçada tá molhada)
Boohoo (A calçada tá molhada)
(Boohoo)