Ingewanden
Het is ons te vergeven dat we vol van zelfvertrouwen
Met min of meer voldoening voor de spiegel kunnen staan
Maar laten wij ons ditmaal eens wat critischer beschouwen
En kijken naar het innerlijk, daar komt het toch op aan
En waar we dan belanden
Dat zijn de ingewanden
Waarvan we vurig hopen
Er niets aan op te lopen
Een hele massa spullen
Die ons inwendig vullen
En voor het merendeel
Een dubieus geheel
Maar wacht eens even, kijk eens goed, wat zien we hier
Is dat een holtedier? Nee, 't is geen holtedier
En ook geen ader en geen zenuw en geen spier
Het is de alvleesklier, jawel de alvleesklier
Al heb ik geen idee waar deze klier voor dienen moet
Hij is bekwaam en ijverig en zeer welopgevoed
En wat hij doet, dat doet hij goed in voor- en tegenspoed
Die brave alvleesklier
Het voedsel dat je binnenkrijgt, vermaal je met je tanden
En daarna wordt het langs het keelgat afgetransporteerd
Vervolgens moet het zich verplaatsen door je ingewanden
Dat is een hele toestand, meestal gaat er iets verkeerd
Je kunt geen feestjes vieren
Met stenen in je nieren
En al te veel jenever
Dat ondermijnt je lever
De toestand van je darmen
Wekt meer dan eens erbarmen
Problemen met je maag
Zijn ook een ware plaag
Maar wacht eens even, kijk eens goed, wat zien we hier
Welk een oprecht plezier, dat doet me echt plezier
Hier heb je nu eens gesukkel en gemier
Dit is de alvleesklier, precies, de alvleesklier
Een milt die zich vertilt raakt ongewild aan lager wal
En word je geel, dan speelt dat heel waarschijnlijk in je gal
Maar een geval kent geen verval, u raadt het zeker al
Dat is de alvleesklier
Niet eens zo ver beneden onze nobele gedachten
En achter die onschuldig zachte, lokkend warme huid
Daar borrelen en glibberen verschijnselen en krachten
't Is prachtig, die natuur, maar 't ziet er onbehaaglijk uit
Want wie is nooit geschrokken
Van vliezen en van vlokken
Van zuren en van sappen
Die links en rechts ontsnappen
Bacterien die grazen
In lobben en in blazen
O gij die binnentreedt
Hier heersen angst en leed
Maar wacht eens even, kijk eens goed, wat zien we hier
Zo rustig en zo fier, en toch met zoveel zwier
En zo geruisloos als een Zwitserse bankier
Dat's geen gewone klier, dat is de alvleesklier
De vleselijke driften zorgen dikwijls voor schandaal
En ook de vegetariër vindt vlees maar bestiaal
Toch zien we nog een sprankje blijheid in het darmkanaal
Dank zij de alvleesklier
Inguinais
É fácil perdoar que estamos cheios de confiança
Com mais ou menos satisfação, podemos nos olhar no espelho
Mas vamos nos observar de forma mais crítica desta vez
E olhar para o interior, é isso que realmente importa
E onde vamos parar
São os nossos órgãos internos
Dos quais esperamos fervorosamente
Não ter problemas
Uma porção de coisas
Que nos preenchem por dentro
E na maior parte
Um conjunto duvidoso
Mas espera aí, olha bem, o que vemos aqui
É um animal oco? Não, não é um animal oco
E também não é uma veia, nem um nervo, nem um músculo
É o pâncreas, sim, o pâncreas
Embora eu não tenha ideia do que esse órgão faz
Ele é competente e diligente e muito bem educado
E o que ele faz, ele faz bem em tempos bons e ruins
Esse bom pâncreas
A comida que você ingere, você mastiga com os dentes
E depois é transportada pela garganta
Em seguida, ela precisa passar pelos seus órgãos internos
É uma grande confusão, geralmente algo dá errado
Você não pode festejar
Com pedras nos rins
E muito gin
Isso prejudica seu fígado
A condição do seu intestino
Causa mais de uma preocupação
Problemas com seu estômago
São também um verdadeiro tormento
Mas espera aí, olha bem, o que vemos aqui
Que prazer genuíno, isso realmente me alegra
Aqui temos um pouco de confusão e bagunça
Este é o pâncreas, exatamente, o pâncreas
Um baço que se descontrola acaba se afundando
E se você ficar amarelo, isso provavelmente está no seu fígado
Mas um caso não tem queda, você já deve ter adivinhado
Esse é o pâncreas
Nem tão longe abaixo de nossos nobres pensamentos
E atrás daquela pele suave e convidativa
Borbulham e escorregam fenômenos e forças
É lindo, essa natureza, mas parece desconfortável
Pois quem nunca se assustou
Com membranas e flocos
Com ácidos e sucos
Que escapam para os lados
Bactérias que pastam
Em lobos e em bolhas
Ó você que entra aqui
Aqui reinam medo e dor
Mas espera aí, olha bem, o que vemos aqui
Tão calmo e tão orgulhoso, e ainda assim com tanto estilo
E tão silencioso como um banqueiro suíço
Não é uma glândula comum, é o pâncreas
Os impulsos carnais frequentemente causam escândalo
E até o vegetariano acha carne uma brutalidade
Ainda assim vemos um brilho de alegria no canal intestinal
Graças ao pâncreas