Op 1 na
Opa Van der Stok werd honderdtwee
En was daarom in 't nette pak gestoken
Ruim honderd jaar, je zag 't er niet aan af
Hij werd bijzonder aardig toegesproken
Maar met de drukte viel het nogal mee
Want opa Bok in 't zelfde dorp was honderddrie
Opa Van der Stok werd honderddrie
Het was wel sneu om vast te moeten stellen
Dat zijn verstand het langzaamaan begaf
Hij zat maar de bezoekers na te tellen
't Was trouwens niet zo'n grote reunie
Want hij was oud, maar opa Bok was honderdvier
Opa Van der Stok werd honderdvier
En in de mooie stoel bijeengedreven
Voor hem was deze feestdag maar een straf
Die mensen maakten allemaal zo'n leven
En foto's, en bedoening, en plezier
Hij was de held, want opa Bok lag in het graf
Vovô na
O vovô Van der Stok fez cento e dois
E por isso foi todo arrumado
Mais de cem anos, não parecia
Ele foi tratado de um jeito bem educado
Mas com a agitação, não era tão ruim
Porque o vovô Bok na mesma cidade fez cento e três
O vovô Van der Stok fez cento e três
Era triste ter que perceber
Que sua mente estava falhando aos poucos
Ele só contava os visitantes a ver
Não era uma grande reunião, na verdade
Porque ele era velho, mas o vovô Bok fez cento e quatro
O vovô Van der Stok fez cento e quatro
E na bela cadeira, todo ajeitado
Para ele, esse dia era um castigo
Aquelas pessoas faziam tanto alvoroço
E fotos, e bagunça, e diversão
Ele era o herói, porque o vovô Bok estava no caixão