395px

Órgão

Drs. P

Orgaan

O kinderen en nette vrouwen, weest niet ontdaan
Ik laat u nu in diep vertrouwen iets gadeslaan
Het voert ons naar de zwartste randen van het bestaan
Maar is daaruit niet weg te branden, welnu, komaan

Het laat wel iets te wensen over als onderdaan
Maar schittert in de rol van rover of partizaan
Het kan de grootste stommiteiten daarbij begaan
En trekt nadien zich van verwijten geen donder aan

Het pleegt in tijden van verveling wat schuil te gaan
Maar reageert op elke streling geheel spontaan
Dan wordt het opgetogen wakker, dan gaat het staan
En aanstonds wil de felle rakker ertegenaan

Dan is het niet meer zo verlegen, veeleer profaan
Het heeft een dikke kop gekregen van eigenwaan
Het is wat malser en wat rechter dan een banaan
Voor vruchtensla heeft men er echter maar weinig aan

Een buitenechtelijk verlangen kan dan ontstaan
Men hoeft er niet meer voor te hangen, men durft het aan
Wie zou die minnenden beschreeuwen met boos vermaan
De echo van de middeleeuwen, het Vaticaan

De ongedwongen Arabier kan zich laten gaan
Bij voorbeeld in het speelkwartier van zijn karavaan
Want daar ontspant men zich van harte en simultaan
Niet dat angstvallige aparte, maar zwaan-kleef-aan

De grijsaard ligt met open ogen en voelt een traan (pliep)
Lichamelijke dialogen zijn van de baan (ploep)
Hoe kan men in doorwaakte nachten als veteraan (pluup)
De smart om wat eens was verzachten, niet met Silan
De eens zo mannelijke krachten teloorgegaan

Órgão

Ó crianças e mulheres decentes, não fiquem chocadas
Vou deixar vocês agora, com confiança, algo observar
Nos leva aos cantos mais sombrios da existência
Mas se não dá pra queimar isso, então, vamos lá

Deixa a desejar como súdito
Mas brilha no papel de ladrão ou guerrilheiro
Pode cometer as maiores besteiras nesse caminho
E depois não dá a mínima para as críticas

Costuma se esconder em tempos de tédio
Mas reage a cada toque de forma espontânea
Então acorda animado, então se levanta
E logo quer se jogar na ação

Então não é mais tão tímido, mas sim profano
Ficou com a cabeça cheia de vaidade
Está um pouco mais maluco e mais reto que uma banana
Mas pra salada de frutas, não serve pra muita coisa

Um desejo extraconjugal pode então surgir
Não precisa mais se esconder, agora se atreve
Quem iria gritar para os amantes com raiva
O eco da Idade Média, o Vaticano

O árabe despreocupado pode se soltar
Por exemplo, no intervalo de sua caravana
Porque ali se relaxa de coração e ao mesmo tempo
Nada daquela coisa ansiosa, mas um pega-pega

O velho está de olhos abertos e sente uma lágrima (plim)
Diálogos corporais estão fora de questão (plop)
Como pode alguém em noites sem dormir como veterano (pluup)
Suavizar a dor do que um dia foi, não com Silan
As forças outrora masculinas se foram.

Composição: