Portier
Grote letters, felle kleuren
Mooie foto's, helder licht
Brede trappen, open deuren
Altijd weer een leuk gezicht
Weldra zal de show beginnen
Taxi's rijden af en aan
Welgemoed gaat men naar binnen
Ik mag buiten blijven staan
Ik sta hier, ik moet wel, ik ben de portier
Dat is mijn betrekking, daarvoor ben ik hier
Maar achter mijn serge en gouden galons
Weerklinkt in mijn hartstreek een somber gebons
En onder de kranige pet die ik die draag
Daar pruttelt en suddert de brandende vraag
Waarom moet ik leven op deze manier
En niet als bij voorbeeld grossier
In mijn luxueuze kleren
Fors van bouw, maar niet gezet
Sta ik hier te imponeren
Als een levend kerstpakket
Statig kijken, netjes groeten
Schittering van tres en knoop
Koude handen, beurse voeten
En een trage bloedsomloop
Ik sta hier, ik moet wel, ik ben de portier
Dat is mijn betrekking, daarvoor ben ik hier
Maar achter mijn serge en gouden galons
Weerklinkt, hu hu, hu hu hu hu hu hu, gebons
En onder de kranige pet die ik die draag
Daar pruttelt en suddert de kwellende vraag:
Waarom moet ik leven op deze manie
En niet als bij voorbeeld poelier
Nu en dan in vrije uren
Ga ik in mijn daagse pak
Lekker eens een tijdje turen
Naar zo'n uitgedoste zak
Maar berouwvol denk ik later:
"Al staat hij voor een hotel
En sta ik voor een theater
Overeenkomst is er wel"
Ik sta daar, hij staat daar, wij staan allen daar
Wij zijn de zorgvuldig verpakte sigaar
Daarbinnen geniet men, daar leeft men zich uit
Wij staan voor de ingang en krijgen geen fluit
Wij leunen maar op onze wervelkolom
Soms hoor je een zucht en dan valt er een om
Men staat even stil en men zegt: "Kijk eens hier
Daar ligt weer een dode portier"
Portão
Letras grandes, cores vivas
Fotos bonitas, luz clara
Escadas largas, portas abertas
Sempre um rosto legal a se ver
Logo o show vai começar
Os táxis vão e vêm
Com alegria, todos vão entrar
Eu fico aqui do lado de fora, a esperar
Eu estou aqui, não tem jeito, sou o porteiro
Esse é meu trabalho, é pra isso que estou aqui
Mas por trás do meu uniforme e das minhas galas douradas
Ressoa no meu peito um som pesado
E sob o boné que eu uso com orgulho
Fervilha e borbulha a pergunta angustiante
Por que eu tenho que viver assim
E não como, por exemplo, um comerciante
Com minhas roupas de luxo
Forte de corpo, mas não tão firme
Estou aqui pra impressionar
Como um presente de Natal vivo
Olhar altivo, cumprimentar com classe
Brilho de gravata e botão
Mãos frias, pés doloridos
E uma circulação lenta
Eu estou aqui, não tem jeito, sou o porteiro
Esse é meu trabalho, é pra isso que estou aqui
Mas por trás do meu uniforme e das minhas galas douradas
Ressoa, hu hu, hu hu hu hu hu hu, um som pesado
E sob o boné que eu uso com orgulho
Fervilha e borbulha a pergunta angustiante:
Por que eu tenho que viver assim
E não como, por exemplo, um açougueiro
De vez em quando, em horas livres
Vou com meu terno do dia
Aproveitar um tempo olhando
Pra um cara todo arrumado
Mas com arrependimento eu penso depois:
"Mesmo que ele esteja em um hotel
E eu esteja em um teatro
Tem uma semelhança, isso é real"
Eu estou lá, ele está lá, todos nós estamos lá
Nós somos o charuto cuidadosamente embalado
Lá dentro, eles se divertem, lá vivem à vontade
Nós estamos na entrada e não ganhamos nada
Apenas nos apoiamos na nossa coluna
Às vezes se ouve um suspiro e alguém cai
Param um instante e dizem: "Olha aqui
Mais um porteiro que se foi"