Strammer, dames!
De Amsterdammer is zo heerlijk ongedwongen
Zo'n echte gisse zelfbewuste stedeling
En overal voelt hij zich thuis als toffe jongen
In de penoze, bij protest en op de kring
Hij is zo geinig en apart en artistiek
Maar Amsterdam is een bananenrepubliek
't Is jammer als je wordt beroofd of aangereden
Maar wie verwacht nu openbare veiligheid
Men heeft hier maling aan die burgerlijke zeden
Waarvoor nou wel De Telegraaf, godbetert, pleit
Het ligt natuurlijk weer aan de regentenkliek
Maar Amsterdam is een bananenrepubliek
Ha! U roept anathema
Ga de gegevens na, en denk dan tevens na
Kijk naar de misdaad, naar verlies van mensenlevens, ja
Dank zij de vlotte invoer van narcotica
Dan wijs ik ook nog even op de burgervader
Een sympathiek bestuurder en een man van eer
Hij doet geen aanval op uw buik of halsslagader
Hij slaat geen mens om geld of kostbaarheden neer
Hij komt wel rond van twee maal honderdduizend piek
Maar Amsterdam is een bananenrepubliek
Het bruist en zindert langs de straten en de grachten
Van collectief en comite en vormingsgroep
Van de verslaafden, de verknipten, de verdachten
Van vandalisme, oud papier en hondenpoep
En Willem Breuker met z'n frisse volksmuziek
Maar Amsterdam is een bananenrepubliek
Ach! Vergun mij dat ik lach
Het is geen bolle lach, ha ha, het is geen dolle lach, hi hi
Het is een holle lach, en duurt soms wel een volle dag
Bij de gedachte aan het Amsterdams gedrag
He, wat vervelend, die goedkope retoriek
En dan nog wel met die hooghartige mimiek
Zo'n Mokum 700 was toch fijn ludiek
En zijn die grachtenpanden soms niet magnifiek
Neem anders Orlov, wat een stijl en wat een chic
Of Jurriaans als de vlees geworden rarekiek
En 't gaat toch prachtig in de Jellinek-kliniek
Maar Amsterdam is een bananenrepubliek
Strammer, mulheres!
O amsterdamer é tão deliciosamente descontraído
Um verdadeiro cara, consciente e urbano
E em todo lugar se sente em casa, como um cara legal
Na criminalidade, em protestos e na roda
Ele é tão engraçado, diferente e artístico
Mas Amsterdã é uma republiqueta de bananas
É uma pena se você for roubado ou atropelado
Mas quem espera segurança pública aqui?
Aqui não se dá a mínima para a moralidade
Pra que, afinal, o De Telegraaf, pelo amor de Deus, defende?
Claro que é culpa da turma dos governantes
Mas Amsterdã é uma republiqueta de bananas
Ha! Você clama anátema
Verifique os dados e pense bem
Olhe para o crime, para a perda de vidas, sim
Graças à rápida entrada de narcóticos
Então eu também quero mencionar o prefeito
Um administrador simpático e um homem de honra
Ele não ataca seu estômago ou artéria
Ele não derruba ninguém por dinheiro ou bens
Ele vive bem com duzentos mil euros
Mas Amsterdã é uma republiqueta de bananas
A cidade pulsa e vibra pelas ruas e canais
De coletivos, comitês e grupos de formação
Dos viciados, dos malucos, dos suspeitos
De vandalismo, papel velho e cocô de cachorro
E Willem Breuker com sua música popular vibrante
Mas Amsterdã é uma republiqueta de bananas
Ah! Permita-me rir
Não é uma risada cheia, ha ha, não é uma risada louca, hi hi
É uma risada vazia, que às vezes dura um dia inteiro
Ao pensar no comportamento de Amsterdã
Ei, que chato, essa retórica barata
E ainda por cima com essa expressão arrogante
Um Mokum 700 era tão divertido
E aqueles prédios à beira do canal não são magníficos?
Olhe para Orlov, que estilo e que chique
Ou Jurriaans como a carne feita de esquisitice
E tudo vai muito bem na clínica Jellinek
Mas Amsterdã é uma republiqueta de bananas