Zusters Karamozov
Tante Constance en Tante Mathilde
Woonden eendrachtig en knus bij elkaar
Een was hardhorend, de andere brilde
In doorsnee waren zij zeventig jaar
In Overveen
Telden zij hun jaren bijeen
Niet meer zo koket als voorheen
Maar nog altijd flink ter been
refrain:
Terwijl de kater sliep
En de pendule liep
En de kanarie sprak
Tjiep tjiep tjiep tjiep
Tante Constance en Tante Mathilde
Erfden de kleren van Tante Heleen
Waardoor ineens hun gehechtheid verkilde
Want van elk soort japon was er maar een
Er werd getwist
En naar provocaties gevist
En er werden dingen vermist
Waar de ander meer van wist
Op zek're dag maakte Tante Mathilde
Akelig lachend de koffie gereed
Daar zij haar zuster vergiftigen wilde
Die in haar eentje een wandeling deed
Met terpentijn
En een snufje rattenvenijn
En gesloten keukengordijn
Moest het wel uitvoerbaar zijn
Toen nu de koffie tot stand was gekomen
Wou zij eens proeven en nam zij een slok
Zij had de juiste verhouding genomen
Tante Mathilde viel neer als een blok
Sedert die tijd
Droeg Constance in eenzaamheid
De japonnen die tot haar spijt
Tot een drama hadden geleid
Irmãs Karamazov
Tia Constance e Tia Mathilde
Viviam juntas, unidas e confortáveis
Uma era surda, a outra era cega
Em média, tinham setenta anos
Em Overveen
Contavam seus anos juntas
Não eram mais tão vaidosas como antes
Mas ainda estavam firmes em pé
refrão:
Enquanto o gato dormia
E o relógio marcava
E o canário falava
Piu piu piu piu
Tia Constance e Tia Mathilde
Herdaram as roupas da Tia Heleen
O que de repente esfriou a ligação
Pois de cada vestido havia apenas um
Houve discussões
E provocações em busca de confusões
E coisas foram perdidas
Que a outra sabia mais
Certa vez, Tia Mathilde
Riu de forma estranha enquanto preparava o café
Pois queria envenenar a irmã
Que estava sozinha fazendo uma caminhada
Com terebintina
E uma pitada de veneno para rato
E com a cortina da cozinha fechada
Isso tinha que ser viável
Quando o café finalmente ficou pronto
Ela quis experimentar e tomou um gole
Ela havia medido a proporção certa
Tia Mathilde caiu como um peso
Desde então
Constance viveu em solidão
Com os vestidos que, para seu desgosto
Levaram a um drama.