Daar Zaten Zeven Kikkertjes
Daar zaten zeven kikkertjes al in een boeren sloot
De sloot was toegevroren, ze waren hallef dood
Ze kwekten niet, ze kwaakten niet
Van honger en verdriet
Daar zaten zeven kikkertjes al in een boeren sloot
De jongste die een wijsneus was zei tot zijn
kameraad:
Die malle nachtegalen, wat hebben die een praat
Was eerst het ijs maar in de dooi
Wij zongen eens zo mooi
Daar zaten zeven kikkertjes al in een boeren sloot
De milde, lieve lente kwam, zij kwaakten 'd oude wijs
Als zij dat zingen noemen, wens ik ze weer in 't ijs
Ik geef die kikkers allemaal
Voor ene nachtegaal
Daar zaten zeven kikkertjes al in een boeren sloot
Havia Sete Sapos
Havia sete sapos já numa vala de fazenda
A vala estava congelada, eles estavam quase mortos
Não coaxavam, não crocavam
De fome e de tristeza
Havia sete sapos já numa vala de fazenda
O mais novo, que era um sabichão, disse ao seu
amigo:
Aquelas cotovias, como falam sem parar
Se o gelo derreter, mas que beleza
Nós cantávamos tão bem
Havia sete sapos já numa vala de fazenda
A suave e doce primavera chegou, eles crocavam a velha canção
Se isso é cantar, eu desejo que voltem pro gelo
Eu dou todos esses sapos
Por uma cotovia
Havia sete sapos já numa vala de fazenda