Het Twijde Perron
t Is zoaterdagoavend, t twijde perron,
Zien wichtje dij staait al te wachten,
t Is boeten routkold mor van binnen is ze waarm,
Ze ston der al even over achten.
Tussen Hoaren en Helpman zigt e zukzulf,
In t roam van dij ol Intercity,
Wat spij op zien lok en hai denkt aan heur woorden:
Ik raais in gedachten voak met die.
Om twinteg veur negen, ja din komt ter n train,
n Luudspreker belkt wat berichten,
Ze lopen t perron of, de nacht is nog jong,
En overal bliede gezichten.
De zundag vlugt om en t is zo weer oavend,
Ze stoan op t perron met zien baaiden,
Ze kropt tegen hom aan en hai holdt zuk zo stoer,
En ze schraait deur t idee van de schaaiden.
Tussen Hoaren en Helpman zigt e zukzulf,
In t roam van dij ol Intercity,
Wat spij op zien lok en hai denkt aan heur woorden:
Ik raais in gedachten voak met die.
Om tien over negen, ja din gaait ter n train,
n Luudspreker belkt wat berichten,
Ze lopt t perron of en rilt van de kol',
En overal zwaarde gezichten.
Ze binnen al laank traauwd en ze binnen al weer schaiden,
En baaiden hebben heur aigen gedachten,
En zoaterdagsoavends op het twijde perron,
Doar stoanen al weer aandern te wachten.
Ik bin op miezulf en ik mout mie mor redden,
Mor k kin der nog nait zo best tegen,
t Is zoaterdagoavend en k loop noar t station,
En de klok het het twinteg veur negen.
Om twinteg veur negen, ja din komt ter n train,
n Luudspreker belkt wat berichten,
Ik loop t perron of en ril van de kol',
En overal zwaarde gezichten...
A Segunda Plataforma
É sábado à noite, a segunda plataforma,
Vejo a garota que já está esperando,
Está frio lá fora, mas por dentro ela é quente,
Ela já está lá há um tempinho, quase oito.
Entre Hoaren e Helpman, vejo um sujeito,
No vagão do velho Intercity,
O que ele pensa em sua mente e ele lembra das palavras:
Eu fico pensando com ela.
Às vinte para nove, sim, seu trem vai chegar,
Um alto-falante anuncia algumas mensagens,
Eles andam pela plataforma, a noite ainda é jovem,
E em todo lugar, rostos sorridentes.
O domingo voa e já é noite outra vez,
Eles estão na plataforma com suas mãos dadas,
Ela se encosta nele e ele tenta ser forte,
E ela grita com a ideia de se separar.
Entre Hoaren e Helpman, vejo um sujeito,
No vagão do velho Intercity,
O que ele pensa em sua mente e ele lembra das palavras:
Eu fico pensando com ela.
Às dez após nove, sim, seu trem vai chegar,
Um alto-falante anuncia algumas mensagens,
Ela anda pela plataforma e treme de frio,
E em todo lugar, rostos sérios.
Eles já estão há muito tempo juntos e já estão se separando,
E ambos têm seus próprios pensamentos,
E nas noites de sábado na segunda plataforma,
Ali estão outros esperando também.
Eu sou eu mesmo e preciso me cuidar,
Mas ainda não consigo lidar tão bem,
É sábado à noite e eu vou para a estação,
E o relógio marca vinte para nove.
Às vinte para nove, sim, seu trem vai chegar,
Um alto-falante anuncia algumas mensagens,
Eu ando pela plataforma e tremo de frio,
E em todo lugar, rostos sérios...