Retki meren rantaan
Pitkin aamuöistä joenuomaa
Kulki perhe retkimuonaa repuissaan
Kohti meren rantaa pohtimaan
Kukin haaveitaan
Sisämaan rauha liukui pois
Kun tuuli toi meren oudot äänet
Kuultavaksi retkeläisten
Poloisten
Isä oli väsynyt mies
Väsynyt maailman tuskaan puuttumaan
Väsynyt kiskomaan meitä mukaan leikkiin
Vannomaan nimeen jumalista julmimman
"Meri on suurempi kuin luulin"
Sanoi äiti hymyhuulin
Suuteli siskon pientä otsaa
Se on suuri ja suolainen
Me joimme kotonakeitetyt kahvit
Veimme leijat tuuleen tanssimaan
Isä nautti tilkan tummaa murhettaan
Ja päivä kuuma yöksi kutistui
Tuuli jatkoi pauhuaan
Ulapan kummitukset joivat kunniaksi kaukomaiden
Ja urheuden
Isä jäi puuksi meren rantaan
Meren raivopäisen rantaan
Isä jähmettyi ja juuttui
Kunnes tuuleksi muuttui
Minä perin kartanot ja kunnaat
Perin joen kuivan uoman
Ja pian kunniaani kuivun
Minäkin
Isä oli väsynyt mies,
Väsynyt maailman tuskaan puuttumaan
Ja minäkin väsyn kohta
Ja lähden meren rantaan haihtumaan
Ja sinä poikani jäät
Viagem à Beira do Mar
Caminhando pela manhã fria do rio
A família levava lanches nas mochilas
Rumo à beira do mar, pensando
Em cada um de seus sonhos
A paz do interior se esvaiu
Quando o vento trouxe os sons estranhos do mar
Para os viajantes ouvirem
Os desamparados
O pai era um homem cansado
Cansado de se envolver na dor do mundo
Cansado de nos puxar para a brincadeira
Jurando pelo nome do deus mais cruel
"O mar é maior do que eu pensava"
Disse a mãe com um sorriso
Beijou a testa da irmã pequena
É grande e salgado
Tomamos o café feito em casa
Levamos as pipas para dançar no vento
O pai apreciou um gole de sua tristeza escura
E o dia quente se encolheu em noite
O vento continuou a soprar
Os fantasmas do mar brindaram em honra das terras distantes
E da bravura
O pai ficou como uma árvore à beira do mar
À beira do mar furioso
O pai se congelou e ficou preso
Até se transformar em vento
Eu herdei as propriedades e colinas
Herdei o leito seco do rio
E logo minha honra secará
Eu também
O pai era um homem cansado,
Cansado de se envolver na dor do mundo
E eu também estou cansado logo
E vou para a beira do mar, me dissipar
E você, meu filho, ficará.