Dat arme zwijn!
In 'n groot hok leefde in z'n eentje
'n Lief, 'n aardig zwijn
En hoewel in 't minst anders geen gemeentje
Vond-ie 't naar zo alleen te zijn
Dat zwijn, dat zwijn
't Verveelde zich, dat arme zwijn
Eten ja, had hij genoeg
Maar naar liefde z'n hartje vroeg
Dat zou toch zo aardig zijn
O zwijn! O zwijn!
't Verveelde zo, dat arme zwijn!
Totdat men op 'n zeek're morgen
Hem gaf 'n hartsvriendin
Zo dik en vet, blijkbaar zonder zorgen
'n Lieve stem, ze was hem naar zin
O zwijn, o zwijn
O! Nou zou het prettig zijn
Elke dag wordt ze omarmd
Door z'n liefde steeds verwarmd
Z'n geluk dat was dan ook niet klein
O zwijn, o zwijn
Met recht, nou had-ie 'zwijn'!
Totdat weer op 'n and're morgen
'n Ander zwijn, heel groot en dik
Ook in dat hok werd opgeborgen
Ook hij had in het wijfje schik
O zwijn, o zwijn
Verneukt was nu 't arme zwijn!
Z'n smart was groot, als hij 't zag
Hij deed ook dikwijls z'n beklag
Menige trap deed 'em dan pijn
O zwijn! (knor, knor) O zwijn! (knor, knor)
't Arme, arme zwijn!
Doch na 'n poos kon 't 'm niet meer schelen
Toch werd ze nog door hem bemind
Hij bleef met z'n vrouw die and're delen
't Werd zelfs z'n dikste vrind
O zwijn! (knor, knor) O zwijn! (knor, knor)
't Kon nou eenmaal niet anders zijn!
Moraal:
Gelukkig leven ze alle drie
En zo vaak als ik ze zie
Denk 'k dat er ook mensen zijn
Ja zwijn! (knor, knor) O zwijn (knor, knor)
Die 't 'm lappen, net als dat zwijn!
Aquele pobre porquinho!
Em uma grande jaula vivia sozinho
Um porquinho, tão bonitinho
E embora não houvesse ninguém por perto
Ele achava triste estar tão só
Aquele porquinho, aquele porquinho
Ele estava entediado, aquele pobre porquinho
Comida sim, ele tinha de sobra
Mas por amor seu coração implorava
Isso seria tão legal
Oh porquinho! Oh porquinho!
Ele estava entediado, aquele pobre porquinho!
Até que numa manhã ensolarada
Ele ganhou uma amiga de coração
Tão gordinha e feliz, sem preocupações
Uma voz doce, ela era sua paixão
Oh porquinho, oh porquinho
Oh! Agora seria bom
Todo dia ela era abraçada
Por seu amor sempre aquecida
Sua felicidade não era pequena
Oh porquinho, oh porquinho
Com razão, agora ele tinha 'porquinha'!
Até que numa outra manhã
Um outro porquinho, bem grande e gordo
Foi colocado naquela jaula
Ele também estava interessado na fêmea
Oh porquinho, oh porquinho
Agora o pobre porquinho estava ferrado!
Sua dor era grande, ao ver aquilo
Ele frequentemente reclamava
Muitas vezes as pancadas doíam
Oh porquinho! (grunhido, grunhido) Oh porquinho! (grunhido, grunhido)
O pobre, pobre porquinho!
Mas depois de um tempo, ele não se importou mais
Ainda assim, ele a amava
Ele ficou com sua mulher, dividindo
Ela se tornou sua melhor amiga
Oh porquinho! (grunhido, grunhido) Oh porquinho! (grunhido, grunhido)
Não tinha como ser diferente!
Moral:
Felizmente, os três vivem bem
E sempre que os vejo
Penso que também existem pessoas
Sim, porquinho! (grunhido, grunhido) Oh porquinho! (grunhido, grunhido)
Que se ferram, assim como aquele porquinho!