395px

A Pedra Cega

Eduard Jacobs

De blinde klip

Over mij, daar staat een woning oud en wrak...
Rondom dicht met planken blinden, laag van dak...
Laag van dak...

Overdag is geen beweging er te zien...
Vaak dacht ik: Wie zou daar wonen, wat voor lien?...
Wat voor lien...

Ik versleet het voor een goedang... was abuis
Kwam alras veel meer te weten van het huis...
Van het huis...

't Was wat ied're zeeman noemt 'n blinde klip
In de volksmond uitgedrukt door stille knip!
Stille knip!...

Giet de bleke maan haar zilv'ren stralen blij
Gaan de blinden open en verschijnen zij...
Verschijnen zij...

En dan komen vele kosong's, dos-a-dos
Sluipen massa's schimmen naar die rommelzo...
Rommelzo!...

Op haar zetel troont de Mamma van de zaak
Deze kwijt zich onberisp'lijk van haar taak...
Van haar taak...

Zij verkoopt en levert af... zij is de ziel
Van het handelsvee dat in haar handen viel...
Handen viel!...

Heren komen, heren blijven, heren gaan...
Een getuige is er slechts... het is de maan...
't Is de maan!...

Moraal

Het gevolg van 't juist geschetste droef bestaan
Is, dat dokters schatrijk naar Europa gaan...
Europa gaan!...

A Pedra Cega

Sobre mim, lá está uma casa velha e caindo...
Ao redor, fechada com tábuas, telhado baixo...
Telhado baixo...

Durante o dia não se vê movimento...
Muitas vezes pensei: Quem mora ali, que tipo de gente?...
Que tipo de gente...

Eu a troquei por um bom negócio... estava enganado
Logo soube muito mais sobre a casa...
Sobre a casa...

Era o que todo marinheiro chama de uma pedra cega
Na linguagem popular, expressa-se como um silêncio profundo!
Silêncio profundo!...

A pálida lua derrama seus raios prateados com alegria
As janelas se abrem e eles aparecem...
Eles aparecem...

E então vêm muitos casais, de costas um para o outro
Surgem sombras em massa para aquela bagunça...
Bagunça!...

Em seu trono está a Mãe do lugar
Ela cumpre impecavelmente sua tarefa...
Sua tarefa...

Ela vende e entrega... ela é a alma
Do comércio que caiu em suas mãos...
Caiu em suas mãos!...

Senhores vêm, senhores ficam, senhores vão...
Só há uma testemunha... é a lua...
É a lua!...

Moral

A consequência da triste vida que foi descrita
É que médicos ficam ricos e vão para a Europa...
Vão para a Europa!...

Composição: