395px

O Consolador

Eduard Jacobs

De Trooster

'n Ziekentrooster was gestorven
Zoals dat met elk mens geschiedt
Hij had 't beste deel verworven
Maar d'arme weeuw zat in 't verdriet!
Ze vond zich eenzaam en verlaten
Geen troost van vreemden kon haar baten
De ware trooster was er niet!

Wel poogden vrienden en vriendinnen
Haar hart weer voor de vreugd' te winnen
Wel sprak men steeds: "Vergeet je lot
Je man was van omhoog gegeven
'n Hoger macht nam weer z'n leven
Berust dus in de wil van God!"

"Nee", sprak ze, "ik kan hem niet vergeten
Onmoog'lijk, alles wat m'omringt
En telkens me weer in d'ogen springt
Doet mij 't verlies te smart'lijk weten!
Daar ligt nu z'n beste zwarte rok
Daar staat z'n bruine wandelstok
(Och, 't hart wordt me vaneen gereten)
Die 'k hem gaf, toen 'k was zijn bruid!
Daar hangt", en haar gemoed schoot volder
"Daar hangt z'n broek nog van de zolder
Maar ach! de trooster is d'r uit"

O Consolador

'Um consolador havia morrido
Como acontece com todo ser humano
Ele havia conquistado a melhor parte
Mas a pobre viúva estava em luto!
Ela se sentia sozinha e abandonada
Nenhum consolo de estranhos a ajudava
O verdadeiro consolador não estava lá!

Amigos e amigas tentaram
Fazer seu coração voltar à alegria
Sempre diziam: "Esqueça seu destino
Seu marido foi dado do alto
Um poder maior levou sua vida
Então aceite a vontade de Deus!"

"Não", ela disse, "não consigo esquecê-lo
Impossível, tudo que me cerca
E que sempre salta aos meus olhos
Me faz sentir a perda dolorosamente!
Ali está seu melhor paletó preto
Ali está sua bengala marrom
(Oh, meu coração está se despedaçando)
Aquela que eu lhe dei, quando era sua noiva!
Ali está", e seu coração se encheu
"Ali ainda está sua calça do sótão
Mas, ah! o consolador se foi"

Composição: