Het Dierbaar Plekje Grond (satire)
Men heeft ons reeds als kind geleerd
In menig fraai gedicht
Dat men zijn vaderland vereert
Is burgerdeugd en plicht
Wij dwepen met de dierb're grond
Waar onze schreden gaan...
De plek waar eens onz' wieg op stond
Waar ook ons graf zal staan!
Ons volk heeft rechten, onbetwist
Op land en dynastie
Ze hebben 't aan ze zee betwist
Met kracht en energie
Zij boden voor dat plekje grond
Hun goed en bloed wel aan...
Daarom mag, waar hun wieg op stond
Toch ook hun graf wel staan
Daar gaat een schip naar Canada
Met honderden aan boord
Men hoort maar flauwtjes een hoera
Dat menig snik versmoort
Ze trekken naar een andere grond
Er valt een laatste traan...
Op het plekje waar hun wieg op stond
Waar niet hun graf zal staan
Zij vonden in het moederland
Voor vrouw en kind geen brood
Geen werk voor hun gespierde hand
Ze vonden er slechts nood
Zij groeten nog van ver de grond
Zij zien haar wazig aan
De plek, waar eens hun wieg op stond
Waar niet hun graf zal staan
Daar zal een militair transport
Naar Insulinde gaan
Het afscheid duurt gewoonlijk kort
't Gaat militairement
Een laatst hoezee nog voor de grond
Waarvoor ze vechten gaan...
De plek, waar eens hun wieg op stond
Waar niet hun graf zal staan
Er gaat zo menig jongeman
De dood daar tegemoet
Wijl hij zich hier niet schikken kan
Hij was te warm van bloed
Hij was te wild voor deze grond
Hij moest dus hier vandaan...
De plek, waar eens hun wieg op stond
Daar mag zijn graf niet staan
Dat Bouwmeester ten derde maal
De koers naar Indie zet
Is iets dat wis ons nationaal
Gevoel voor kunst besmet
Als men dat in ons land verstond
Dan liet men hem niet gaan...
Men zorgde, waar z'n wieg eens stond
Ook eens z'n graf zou staan!
O Querido Pedacinho de Terra (sátira)
Já nos ensinaram desde pequenos
Em muitos belos poemas
Que honrar a pátria é um dever
É virtude de cidadão
Nós nos apaixonamos pela terra amada
Por onde nossos passos vão...
O lugar onde um dia nosso berço esteve
Onde também nosso túmulo estará!
Nosso povo tem direitos, indiscutíveis
Sobre a terra e a dinastia
Eles disputaram isso no mar
Com força e energia
Eles ofereceram por aquele pedacinho de terra
Seu bem e seu sangue, sim...
Por isso, onde seu berço esteve
Seu túmulo também pode estar!
Lá vai um navio para o Canadá
Com centenas a bordo
Mal se ouve um fraco "viva"
Que muitos lamentos abafam
Eles partem para outra terra
Cai uma última lágrima...
No lugar onde seu berço esteve
Onde não estará seu túmulo!
Eles não encontraram na pátria
Pão para mulher e filho
Nenhum trabalho para suas mãos musculosas
Só encontraram necessidade
Eles ainda acenam de longe para a terra
A veem de forma turva
O lugar onde um dia seu berço esteve
Onde não estará seu túmulo!
Lá vai um transporte militar
Para Insulinde, então
A despedida geralmente é breve
É algo militar
Um último "viva" pela terra
Pela qual vão lutar...
O lugar onde um dia seu berço esteve
Onde não estará seu túmulo!
Muitos jovens vão
Encontrar a morte lá
Pois aqui não conseguem se adaptar
Estavam com o sangue quente demais
Eram selvagens demais para esta terra
Por isso, tinham que partir...
O lugar onde um dia seu berço esteve
Lá não pode estar seu túmulo!
Que o arquiteto, pela terceira vez
Rume para a Índia
É algo que, com certeza, contamina
Nosso sentimento nacional
Se isso fosse entendido em nosso país
Não o deixariam ir...
Cuidariam para que, onde seu berço esteve
Também seu túmulo estivesse!
Composição: